Een lange reis in het buitenland
Emoties
Straks in april is het al weer een jaar geleden dat John overleed. Groot, sterk, zijn eigen humor. We zagen elkaar een paar maal per jaar, te weinig, spraken elkaar wat vaker via internet, te weinig. Zoveel plannen, kinderen, kleinkinderen, vrouw, hobbies. Tonnie moet nu alleen verder.
Vorige week zocht ik wat informatie over een camping die we vorig jaar bezochten. Ik las Lon een stukje voor. Plotseling was daar het fragment van Meeuwis die met zijn vriendin alle standen van het ziekenhuisbed uitprobeerde. Mijn stem brak, de tranen schoten in mijn ogen. Ik kon niet verder voorlezen.
Wat moet ik hier mee?
Wilders scandeerde minder minder minder. Ik was witheet toen ik dat hoorde.
Ik heb persoonlijk geen negatieve ervaringen op dit vlak. Maar ik kan me wel behoorlijk opwinden over berovingen, verkrachtingen, overvallen en inbraken. Even laat je je gaan, ben je het helemaal eens met de reaguurders op geenstijl.nl. Maar ja, doodschieten, opgeruimd staat netjes en laat het graf maar open we pissen het wel dicht gaan wel erg ver. Dat is ook geen oplossing. Wat dan wel? Ik weet het niet.
Jaren geleden zijn we in een grote stad in Belgie verdwaald. Het regende vreselijk en we wisten niet meer welke kant de camping was. We belden aan en vroegen welke kant we op moesten voor de camping. Een Marokkaan zei dat de camping te ver weg was, stap in de auto, ik breng jullie ff. Dat was inderdaad een flink stuk rijden, onze zitplaatsen waren doorweekt, hij wilde geen vergoeding, no problem! Zo'n Noord Afrikaan kan toch nooit meer stuk?
Vandaag brood halen aan de overkant. De bakkersvrouw had al een paar keer gezien dat ik het stokbrood gewoon in tweeen brak om het in de rugzak te krijgen. Zonder te vragen sneed ze het nu met een groot mes doormidden! Ik zei dat hun brood 's-avonds nog steeds geweldig smaakte. Dat de Hollandse bakkers dat niet zo lekker konden bakken. Dan blijf je toch in Frankrijk, zei ze.
We spreken weinig mensen gedurende deze reis. Dat, terwijl we toch vrij lang op een plek staan. Iedereen trekt zich na zes uur terug, alle ramen dicht en tv kijken. Er ziin heel veel mensen die maar een dag blijven. Vandaag wel wat gezelligheid met wat Engelsen en Schotten trouwens.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten