woensdag 26 februari 2014

les Hirondelles

Piemelstraaltje

De douche geeft wel erg weinig water. Je moet echt heen en weer wiebelen om nat te worden. Koud water bijmengen hoeft niet, het water is koud genoeg. Het hok is ook niet erg warm maar het tocht niet en het is echt schoon. Een van de douches heeft een PIR-detector voor het licht. Dat betekent dat het licht aan gaat als je de douche inloopt. Veel te vroeg sta je dan in het donker. Dan moet je de douchedeur even open doen en even swaffelen dan gaat het licht weer aan…

Boris

Boris wil niet zo graag langs de weilanden los; waarschijnlijk is hij nog bang van het jagen afgelopen zondag. Hij gaat dan hinderlijkvoor me lopen en kijkt me aan. Dan weet ik dat hij niet verder wil. Ik vind het best zo.

Markt

Er is hier in de buurt een markt met zeker vier marktkramen. Helaas, woensdag hebben we ons verslapen, geen markt dus.

Internet

Internet is heel traag. Af en toe kunnen we een deel van de radio 1 uitzending volgen. ’s-Nachts, heel laat, is het wel wat beter.
Ik heb een grote vertaling afgerond. Nu heb ik weer wat  tijd voor andere dingen.

Rust

De camping is extreem rustig; de meeste campers of caravans blijven maar een enkele nacht. We hebben geen enkel contact hier.

Weer

Het weer is heel wisselvallig, af en toe een flinke bui, soms wat hagel. De temperatuur is prima. Een graad of acht overdag schat ik en ’s-nachts iets kouder bij helder weer. Ik heb hier wel weer een stuk sterrenhemel kunnen zien van de week. Schitterende sterren als het helder weer is.

Laptop

Het toetsenbord van mijn laptop is nog steeds kapot. Dat zal wel niet beter worden. Het ‘nieuwe’ toetsenbord is trouwens ook niet echt lekker. De cijfers willen niet echt, maar die haal ik dan van het numerieke deel.

Utrecht

In Utrecht was een raam kapot. Volgens de buurvrouw, onze caretaker, zat er een barst in de ruit. Ik ben er nog niet achter hoe dat gebeurd is. Marina beweert dat ze van niets weet. Ze zat in Parijs toen het raam kapot ging. Nou ja, de dader ligt dus op het kerkhof. Misschien is er ook wel een fiets te hard tegen het raam gezet. Voor zover mij bekend wordt er in Utrecht (nog) niet naar schaliegas of gewoon gas geboord. Ook van een aardbeving heb ik niets gehoord. Enfin, het is een verzekeringskwestie die via het internet is afgehandeld. Fijn dat we via Skype heel goedkoop kunnen bellen als het internet even meewerkt tenminste.

Verkoop huis

Het huis in Utrecht gaat eindelijk verkocht worden. Spannend. Het worden appartementen. Een Turks echtpaar gaat het kopen. Hopelijk gaat het dan eindelijk gebeuren. Overdracht is in juni want wij zitten nog even in het buitenland. Het tekenen van de koopakte is een heel gedoe. Een pdf-document moet naar Singapore waar Bas het uitprint, tekent en weer inscant. Ilonne gaat hetzelfde doen. Wij hebben hier geen printer maar ik heb gezien dat je met Acrobat Reader een document kan tekenen zonder het eerst uit te printen en weer in te scannen. Dat kunstje moeten Bas en Ilonne dan ook maar doen. Waarom moeten Bas en Ilonne mede-ondertekenen? We hebben ze indertijd mede-eigenaar gemaakt voor 1% zodat de panden door de eigenaar zelf bewoond werden. Kennelijk hoeft dat nu niet meer?




zondag 23 februari 2014

Veilig aangekomen in Bourg-Sainte-Marie

De camping les Hirondelles

Ik heb me voorgenomen alle campings onderweg zodanig te beschrijven dat we hem meteen herinneren. Deze camping ligt ca  200 m vanaf de weg. Der ingang bij de weg is aangegeven met "les Hirondelles" uiteraard en een vlaggenmast met vrolijk wapperende vlaggen, ook als het miezert. De ingang van de camping heeft een slagboom. Deze was overdag open maar 's-avonds gesloten. Met een cijfercode kan je er 's-avonds nog in. De kampeerplaatsen zijn grint met rondom gras. Redelijk ruim en  220 V, 10 A en WiFi. Beetje traag, dat wel, maar in ieder geval bruikbaar. Het sanitair is in hetzelfde gebouw als de receptie. Goed warm en dik in orde. Daar is ook een wasmachine met droger. Verder zijn er tientallen chalets en dergelijke op zeer ruime plaatsen tussen bossages. Buiten het hek is een pad langs de weilanden. Het dorp is ca  1 km lopen. Het restaurant/hotel heeft goed eten en kampeerders van les Hirondelles krijgen daar 10 % korting op het eten.

Bijna dood ervaring

In een blog is het altijd weer leuk om de dingen op te schrijven die je geweldig vindt van jezelf. Dat voelt goed, immers? Nou daar was afgelopen zaterdag toch weinig sprake van.  Wat was er aan de hand?
Ik was even vergeten dat ik een caravan achter mij had en schoot met  90 km per uur nog net voor een vrachtwagen de snelweg op. Dat gaat prima met een enkele auto want die zit zo op 100 km. De caravan begon te slingeren. Het slingeren werd steeds erger en ik hield hem niet meer. Dan maar fors op de rem. Dat hielp, na tweemaal fors remmen had ik de combinatie auto/caravan weer onder controle. Niks aan de hand dus... Maar het was natuurlijk wel een oerstomme fout. De vrachtwagen heeft het helemaal meegekregen, hij moest waarschijnlijk ook fors op de rem en was behoorlijk pissig toen hij ons later in haalde. Lon was ook niet zo blij trouwens.

Een paar jaar geleden is ons hetzelfde overkomen toen Lon een vrachtwagen wilde inhalen kwam er een snelheidsduivel aan waardoor ze weer snel terug moest sturen. Dat was fataal: het slingeren werd steeds erger en we eindigden zonder caravan dwars op de weg. De caravan lag keurig totaal uit elkaar in de middenberm. OK, geen gewonden, alleen een beetje geschrokken...

Deze maal liep het dan wel goed af, maar de schrik zat er goed in. Uren later voelde ik mijn hart nog in mijn keel kloppen en Lon had het ook niet meer.

Het diner

Het eten in het hotel/restaurant in het dorp was eigenlijk best goed maar we waren te moe en nog steeds wat opgefokt van de situatie. De karbonade van Lon ging onaangeroerd terug. De salade en het toetje was dik in orde trouwens. Mijn vlees was ook prima, een te dunne plak suddervlees superdroog gebakken en overgoten met een rode wijnsaus. 
De kok kwam ook nog even verhaal halen, immers zijn creatie ging onaangeroerd terug. Hij had er notabene nog wat gebakken hele tomaten bijgedaan, heerlijk gekruide aardappelpuree en een aubergine schil met inhoud, heel mooi opgemaakt en echt heel lekker.
Gelukkig heb ik hem gerust kunnen stellen: het was prima maar we waren gewoon te moe van de reis. Het bijna-ongeluk ging ik niet uitleggen in het Frans, ik had geen uren de tijd...

Avondeten

Nu, zondag, was er nog een supermarkt open in Neuf Chateau, zo'n 25 km verderop. Onweerstaanbaar voor  Lon. Nu ruikt de koelkast al weer Frans als je hem open trekt. Nee, Lon, dat zijn mijn sokken niet, echt niet, het is de stinkkaas. Ze hadden helaas geen Champignons a la Greque maar gelukkig wel ongepelde kleine Hollandse garnaaltjes. Dat wordt smullen vanavond met een echte baguette en alle andere hapjes die Lon heeft meegenomen.

Wandeling met Boris

Ik was van plan een lange wandeling met Boris te maken lans de velden hier. Twee paar sokken aangetrokken en mijn nieuwe (misschien toch te grote) kaplaarzen. Na 100 m had ik mazzel: er werd gejaagd, de eerste knal ging nog maar na de tweede wilde onze mislukte jachthond meteen weer terug naar de caravan. Hij zit nu zielsgelukkig aan een lange lijn om zich heen te kijken.

Plannen

We blijven hier nog een paar dagen. In ieder geval woensdag naar de weekmarkt, want in mijn vorige blog las ik dat ze daar dan wel vier kramen hebben!



vrijdag 21 februari 2014

Prachtige laatste dag in Luxemburg

Morgen naar Frankrijk

Zaterdag is een lekkere rustige dag voor die paar honderd kilometer naar camping "les Hirondelles" in Frankrijk. Ik heb mijn oude blog nog eens doorgelezen maar vond heel weinig informatie over de camping zelf. Uiteindelijk vond ik een opmerking over jonge stieren die meeliepen met Boris en toen wist ik het weer. In het vervolg moet ik als eerste bericht meteen wat feiten over de camping zelf noteren!

Toetsenbord voor noodgevallen

Mijn laptop ziet de toetsen nu helemaal niet meer. Dat is desastreus! Van de computerwinkel verderop heb ik een toetsenbord geleend, een Duitse versie. Dat betekent dat de z en de y verwisseld zijn. Dat is geen probleem als je het toetsenbord gewoon instelt als NL. Maar dan moet je wel helemaal blind gaan typen. Meestal doe ik dat wel maar dan moet je er niet over na gaan denken.

Gisteravond heb ik vertaling nummer drie afgemaakt en opgestuurd. Het ging eigenlijk best wel met dat Duitse toetsenbord.

Vanmorgen ben ik naar Legato.lu gegaan om het bestelde Amerikaanse toetsenbord op te halen. Daarvoor had ik al getankt en wat broodjes gekocht in Marnach. Het toetsenbord komt pas maandag of dinsdag! Ze hebben de hele winkel, hun zolder, woonkamer, schuur en kelder overhoop gehaald en kwamen drie kwartier later met een heus Amerikaans QWERTY keyboard aan. Echter, geen USB aansluiting. Na nog een zoektocht heb ik nu een aansluitkabeltje. Het toetsen bord werkt nu perfect op de laptop. Met een extra muis is het net een PC met een te klein beeldscherm. Daar ben ik reuze mee geholpen want gistermiddag ging het toetsenbord van de laptop helemaal onderuit. Niets werkt meer. Ik heb ook geen zin om hier of in Frankrijk een nieuwe laptop te kopen want dan heb ik geheid weer een totaal ander toetsenbord en moet ik alles opnieuw installeren...

Lesauto's

Al wandelend met Boris in het dorp viel het me op dat er zoveel lesauto's rijden. Die L vond ik ook wel wat klein. Tja, het is Luxemburg, Kees! In Nederland staat er NL op de kentekenplaat...

Modder

Ik heb de caravan op het verharde pad gezet. De camping hier is eigenlijk gesloten vanwege het drassige gras. Ik heb de ingang van de caravan op het gras. Het trappetje wil ik namelijk altijd met een paar haringen vastprikken om te voorkomen dat Boris aan zijn lijntje het trappetje wegsleept. Als je dan in het donker naar buiten stapt ga je geheid onderuit. Maar de consequentie hiervan is dat het gras nu een grote modderpoel is. Wij vegen onze voeten op de mat als we binnengaan maar Boris sprong meteen enthousiast op de bank!

Blogs

Van de week ontdekte ik een leuke blog op het internet: ondernemer spelen

Afscheid

Straks nog even naar Leny en Karel en dan gaan we morgenochtend vroeg naar Frankrijk!



dinsdag 18 februari 2014

Boris ontmoet 3 soortgenoten en laptop naar de klote

Hond ontmoet hond


Van de week liep ik naar boven in een haarspeldbocht. Twee schapenhonden kwamen aanblaffen, een derde hond ging zijn baasje halen. Mijn hart sloeg over en klopte in mijn keel. Er zat niets anders op dan Boris los te laten. Heel vals zei ik: "daar komen je vriendjes Boris, ga maar kijken". Ik maakte hem los en liep door. Achter me hoorde ik wat grauwen en snauwen, maar dat duurde nog geen seconde, voor mij een eeuwigheid. Ik kwam de andere wandelaar tegen met hond nummer drie aan de lijn. Hij lachte heel vriendelijk en groette mij op zijn Luxemburgs. De honden gingen prima samen, niets aan de hand! Precies dus, zoals die aardige oude dame vorige week in Limburg zei. Loslaten en ze zoeken het samen maar uit!

Laptop naar de klote?

Nee, niet dat vliegveld in Zwitserland, dat heet echt Klote of Kloten misschien. Vanmiddag ging er een glas cognac over mijn laptop. Vers ingeschonken, zonde dus. Maardasrnableefdejjjjjjjjjjjjjjjjhangenendespatiedeedhetooknietmeer. Oftewel, de j bleef hangen en de spatie deed het niet meer. Drogen voor de kachel hielp niet. Dit is zwaar klote want ik had net drie kleine vertalingen binnengekregen met een deadline maandag. Vertalen op een iPad gaat niet lukken want je hebt echt een los toetsenbord nodig en een tekstverwerker zoals Word.

Morgen vroeg op (vanmorgen heerlijk schandalig uitgeslapen tot 11:00 uur) en naar de computershop 13km verder. Eerst kijken of een los USB-toetsenbord werkt en anders koop ik die geile snelle dure superlaptop die ze in de aanbieding hebben! Maar ik moet toegeven dat ik eigenlijk geen zin heb om weer dagenlang sofware opnieuw te installeren. Alle software ligt trouwens nog thuis. Hopelijk kunnen ze hem misschien wel repareren daar.

Deze blog heb ik op de iPad ingetoets met een enkel vingertje onderaan het scherm op het scherm-toetsenbord. Wat een gedoe!

zondag 16 februari 2014

Camping Val d’Or in Enscherange in Luxemburg


Camping Val d’Or in Enscherange


Na een voorspoedige rit kwamen we zaterdag aan op de camping. Voorspoedig, omdat de storm erg meeviel. En onze onvolprezen TomTom (het is tegenwoordig wel een Garmin trouwens) heeft ons weer een nieuw stuk van Luxemburg laten zien. Gelukkig paste de caravan met zijn breedte nog best wel op de weg als er maar geen tegenliggers waren…

Luxe

Luxemburg is luxe, internet, 220 V, verwarmd sanitair en een warme douche.

De Volkskrant op de iPad

Zaterdag-middag heb ik meteen maar de weekend-editie van de Volkskrant gedownload. Hebben we toch een krant. Helaas geen printer hier anders hadden we het cryptogram kunnen uitprinten. Invullen op de laptop of iPad is gewoon niet handig. Een cryptogram doe je op paier met een potlood en een gummetje!

Dagelijkse wandeling met Boris

’s-Middags ook maar weer een lange wandeling boven-over met Boris gemaakt. In de heuvels mocht hij eindelijk weer eens los lopen. Uiteraard gaat hij er dan meteen van door en komt soms als hij daar zin in heeft. Bovenop de heuvels heb je een geweldig uitzicht op de omgeving.

Familiebezoek

Aan het eind van de middag zijn we even op bezoek geweest bij Karel en Leny. Leny is een volle nicht van Lon. Dat was heel gezellig. We hebben ze verrast met een echte Limburgse vlaai. Die hadden we meegenomen, juist, uit Limburg

Kaasfondue perikelen

Wat eten we dan weer ’s-avonds? We hadden nog een half stokbrood over en die smaakte prima met kaasfondue. Wel uit een pak trouwens, kant en klaar, heel handig en heel lekker. We hadden alleen geen spiritus-brander meegenomen, dus dan maar elektrisch op een warmhoudplaatje. Maar ja, wel 1200 W en dat is al gauw zes ampere. En dat was meteen het maximum. We hebben tegenwoordig in onze nieuwe caravan een speciale tussen meter. Die heb ik ingesteld op 6 A en als je dan meer verbruikt gaat ie piepen en daarna uit. Ok, na de eerste piep heb ik de vloerverwarming uitgezet. Na de tweede piep de elektrische boiler uitgezet. Na de derde piep de elektrische kachel uitgezet. Na de vierde piep heb ik de koelkast overgeschakeld naar gas. De vijfde piep was goed voor het uitzetten van de buitenverlichting en de verlichting boven het keukenblok. De rest van de verlichting hebben we aangelaten want het eet zo moeilijk met een zaklantaarn in je mond. De rest van de piepen hebben we toen maar gewoon genegeerd, het is allemaal goed afgelopen trouwens.






vrijdag 14 februari 2014

Morgen naar Luxemburg


Valentijn

Vanmiddag heb ik gebeld naar pizzeria/restaurant Lappetito, Lon dacht dat het misschien druk zou worden met Valentijn vandaag. Ja, geen plaats in de herberg voor ons, om 15:00 uur dus al vol. Dat wordt vanavond een pizza in de caravan, dan maar halen dus. Het enige alternatief is een pannenkoekeneetcafe dat misschien wel winterkost heeft (snert of hachee). Daar krijg ik Lon niet mee naar toe.

Vandaag begon de dag wat betreft het weer geweldig. We hebben eerst een fles gas omgeruild, die was na een week al leeg. Daarna naar de bakker. Voor Karel en Leny hebben we een heuse Limburgse vlaai gekocht. We gaan morgen (zaterdag) naar Luxemburg. De bbq is weer schoon (gisteren kippenpoten gebraden), de nieuwe gasfles zit al weer in de disselbak van de caravan. Verder heb ik vanmorgen de accu van de caravan opgeladen, gewoon met doorstart-kabels een uurtje aan de auto met draaiende motor. Nu ik weg wil met Boris begint het te regenen. Nog maar even wachten dus.

Twee paar sokken helpen

Ik zat met het probleem dat ik mijn sokken uitliep met mijn nieuwe laarzen. Misschien heb ik ze toch wel te groot gekocht; met twee paar sokken over elkaar heen heb ik geen enkel probleem meer.

Vertaling

Afgelopen dagen ben ik toch nog druk bezig geweest met een dikke vertaling voor Elektor. Kampgeld, restaurant en benzine heb ik dus weer verdiend. Het was wel effe stressen want ik kreeg hem in eerste instantie niet opgestuurd via mijn telefoon. Via gmail lukte het gelukkig wel. Ik heb trouwens een aardig probleem, ik ben praktisch door mijn internet-tegoed heen. Maar morgen zijn we in Luxemburg en hebben we weer draadloos internet.

Zonnepaneel

De accu in de caravan is maar 55 Ah. Dat is niet echt veel als je in de winter een paar weken zonder stroom kampeert. Met een zonnepaneel vang je nog geen kwart van een normaal zomerzonnetje. De accu begon dus aardig leeg te raken. Het paneel op het dak lijkt toch wel een redelijke grootte te hebben trouwens. De accu is een tractie-model, daar kan je heel veel stroom uit halen, hij mag bijna leeg en kan tegen een stootje.

Radio/antenne problemen

Dit kampeerterrein staat in een kuil: de Heerkuil. Televisie-ontvangst is vrijwel onmogelijk. Vorig jaar stond er nog een enorm hoge antennemast op het huis naast de camping. Tegenwoordig gebruiken ze een schotel-antenne. Radio-ontvangst geeft hier ook problemen. Je hebt last van reflecties waardoor je op de ene plaats een heel sterk signaal hebt en op de andere plaats helemaal geen ontvangst. In de caravan valt de radio weg als er een van ons in de keuken staat. Ik kan het draadje van de radio dan wel anders hangen maar dan is het even later weer mis.

Haar wassen

Dit kampeerterrein heeft in de winter geen douche. Alleen koud water en een enkel stopcontact met 220 V in een werkkast. Daar laden we dan de laptop op. Van de week heb ik een warm water experiment gedaan. We hebben een boiler (ca 2 liter) in de caravan die op elektra werkt. Ik had een slim plan: ik laat de boiler net zo lang heet water opzuigen uit een emmer tot hij vol zit. Dan moet er dus heet water uitkomen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb mijn haar natgemaakt en er shampoo opgedaan. Warm water in een pannetje, dat in een klein emmertje en dan naar buiten om de dompelpomp in die emmer te hangen. Toen de warme kraan open gedraaid en gewacht op warm water. Nou, ik heb heel lang gewacht, het water werd amper warmer. Toen mijn haar maar uitgespoeld met ijskoud water, Gvd!
Een paar dagen later heb ik het experiment herhaald maar toen gewoon warm water opgezogen via de koudwaterkraan. Dat ging een stuk beter.

Morgen rijden we naar Luxemburg.




maandag 10 februari 2014

In Limburg, Margraten/St. Geertruid

In Limburg, de Heerkuil

Vrijdagmorgen zijn we alsnog vertrokken. Het waaide behoorlijk onderweg. Omdat er geen stormwaarschuwing was gegeven door de ANWB/KNMI hebben we ons niets van de wind aangetrokken.
Een paar uur later stonden we op het NTKC-kampeerterrein “de Heerkuil” in Margraten/St. Geertruid. We zijn de enige kampeerders hier. Dat betekent helemaal alleen en alles is op slot. Op het sleuteladres vlakbij het kampeerterrein heb ik de sleutel opgehaald. Nu hebben we in ieder geval water en in een kast een stopcontact met 220 V.

Stroomperikelen

Die 220 V gaan we straks hard nodig hebben want de accu raakt langzamerhand leeg. Toen we aankwamen was hij goed vol. Ik heb de elektrische ventilator van de gaskachel maar niet gebruikt en ook zijn we ’s-avonds heel zuinig met de LEDverlichting. Overdag met een bleek winterzonnetje krijg ik maar een lullige 250 mA uit het zonnepaneel. Dat is veel te weinig, de accu komt amper bij.  Kennelijk is het zonnepaneel te klein voor ons. Dat is heel erg balen op een gloednieuwe caravan. Ik heb de caravandealer gevraagd een zonnepaneel te monteren omdat we vaak zonder stroom kamperen bij een kampeerclub die geen stopcontacten op palen heeft staan. Ik vrees dat ik een druppellader heb die er voor zorgt dat de accu in de  stalling niet leeg raakt. Nou ja, dan moet ie natuurlijk niet binnen staan… En een acculader heb ik natuurlijk thuisgelaten want we hebben immers een zonnepaneel.

Lappetito

Tijdens een eerste wandeling met Boris in het dorp kwam ik een nieuw restaurant tegen “Lappetito”.  Ze zijn net vier maanden open en hebben alleen maar pizza’s uit een houtgestookte oven. We hebben er nu een paar maal gegeten en ik moet zeggen: prima tent. Alleen rekenen ze heel creatief wat extra’s als je samen maar een pizza neemt! Vind ik vrij lullig.

De nieuwe caravan is nog steeds wennen. Alles heeft weer zijn eigen plaatsje en dat is net weer anders dan afgelopen weken toen we in Drente op een camping stonden. Lon zoekt zich steeds wezenloos. Dat komt ook omdat ik soms een kastje anders inricht omdat dat mij gemakkelijker lijkt…

Kaplaarsjes met afgezakte sokken

Het pad achter het kampeerterrein is behoorlijk blubberig en er zijn veel diepe plassen. Je kunt dan wel proberen langs de rand te lopen maar het is niet handig je dan vast te houden aan het prikkeldraad van het hekwerk, dat is namelij schrikdraad ontdekte ik vorig jaar! In het dorp is een “Boerenbond” winkel. Ze hadden laarzen in mijn maat. Heerlijk gevoerde korte kaplaarsjes. Maar, alles heeft zijn keerzijde, ik loop mijn sokken uit waardoor ik al na 500 meter met blote hielen in de laarzen sta. Misschien zijn mijn sokken te groot? Straks maar eens proberen met twee paar over elkaar heen.

Boris is ongehoorzaam

Boris heeft vanmiddag weer lekker losgelopen. In de verte kwam een dame met twee grote bruinwitte labradors aan. Op verzoek heeft ze haar honden aangelijnd zodat ik er langs kon. Toen heeft ze me uitgelegd (ze heeft al 30 jaar honden) dat je ze beter gewoon los kunt laten dan zoeken ze het zelf wel uit. En inderdaad, ze liepen gewoon lekker naast elkaar, helemaal niets aan de hand. Ik heb dus een probleem, ik ben een gestressde kip, Boris niet. Alleen blijft het een probleem dat hij vaak gewoon geen zin heeft te komen als ik hem roep. Ik geef hem vaak wat lekkers als hij na tig keer roepen al komt, maar dat werkt ook niet echt goed. Het lijkt wel alsof hij denkt dat ie pas wat lekkers krijgt als ik hem precies zes keer heb geroepen.

Internet-perikelen

Afgelopen zaterdag heb ik via mijn telefoon de weekend-Volkskrant gedownload via mijn telefoon. Je kunt een telefoon op ‘tethering’ zetten en dan werkt hij via het Vodafone netwerk als internet-punt. Ik had verwacht een tiental megabytes kwijt te zijn. Maar ik heb ook nog even wat nieuws gezapt op NU.nl en dat heeft al met al bijna 250 MB gekost, de helft van mijn beltegoed van een maand. Misschien dat er op die iPad nog een update gedownload is misschien, ik weet het niet. Nu ben ik maar wat voorzichtiger. Daarom ook geen foto bij deze blog, deze keer, volgende keer beter. In Luxemburg hebben we in ieder geval weer internet. Deze blog heb ik met Word ingetoetst op de laptop en die kan ik dan via mijn telefoon weer op het internet zetten.



donderdag 6 februari 2014

Accu leeg: auto wilde niet starten

Lege accu

Alles klaar, deuren op slot, ramen dicht, cv op 5 graden, internet uitgezet, telefoon doorgeschakeld, Boris in de bench in de auto, benzine getankt, caravan aangekoppeld en dan...

Klik, trrr, trrr, klik

De accu bleek leeg. Enfin, Wegenwacht maar gebeld, per slot van rekening hebben we thuishulp bij de ANWB. Ik wilde ook wel graag een verklaring voor wat er aan de hand was. De accu is nog geen jaar oud...

Wat was er aan de hand?

Lon zat ongeveer tien minuten in de auto met Boris op mij te wachten, de motor draaide nog niet maar ze had wel de radio aan. De auto stond dus op het contact en dan gaat de airco ook wat doen. Weliswaar 24,5 graden verwarmen, maar ontvochtigen doet zo'n ding ook en dat kost heel veel stroom. Later bleek ook de stoelverwarming nog aan te staan. Samen goed voor zo'n 50 ampere. Toen ik de caravan elektrisch aankoppelde (steker er in) trok de koelkast ook nog flink wat stroom. En dat was allemaal te veel. Met de korte Wageningse boodschappenritjes wordt de accu ook al niet optimaal geladen. Je begint dan met een achterstand. Als je eenmaal een uurtje rijdt dan laadt de accu wel weer flink wat bij.

Wegenwacht

Deze kwam snel, zag en ging meteen de accu opladen. Langs zijn neus weg vroeg hij waar die veertjes onder de motorkap vandaan kwamen. Ja, een duif, zei ik. Oeps, een marter dus, zei Peter van de WW. Je denkt toch niet dat een duif op eigen kracht je motorkap in kruipt en dan lekker op zijn rug gaat liggen? Alle bedrading gecontroleerd, maar er was gelukkig niets aangevreten. Ik ga straks wel even met Boris naar Brezan, de autoonderdelengroothandelopdevanUvenweginWageningen om een marterverschrikker te halen. Zo'n ding piept met ultrasoon geluid wat marters niet leuk vinden. Zelf hoor je daar niets van. Het apparaatje wordt rechtstreeks aangesloten op de accu en trekt dan zo'n 120 mA. Geen probleem voor een autoaccu. Kost 24,50 euro, een enkele aangevreten koelslang kost het dubbele. Ik heb het apparaat even doorgemeten en hij trekt zo'n 70 mA. Met mijn gehoorapparaat kan ik een licht gepiep horen. Als ik hem even aansloot op 12 V gingen Boris zijn oren omhoog en als ik de spanning er weer af haalde gingen zijn oren weer omlaag. Ik heb nu een afstandbediening voor Boris zijn oren!

Vanmiddag heb ik de marterverschrikker met een paar tiewraps onder de motorkap vastgezet en het ding rechtstreeks aangesloten op de accu. Het ding bleek gezekerd met een draadzekering.

Dooie duif onder de motorkap

Tja, vanavond nog maar een keer eten bij Toledo!

woensdag 5 februari 2014

Morgen gaan we echt op pad

Keutelen

De hele week schieten we niet echt op. Vanaf het moment dat we de laatste papieren binnen kregen hadden we de volgende dag al weg kunnen gaan. Maar dan moet je natuurlijk niet zondag tot twaalf uur schandalig lang uitslapen!

Maar ja, kan morgen ook, toch?

Garnalen

Ja, dan hebben  ze op de markt ongepelde Hollandse garnalen. Dus koopt Lon een pond, gaat pellen en dan gaan we mañana maar weg... 

Mañana

Als we het in Nederland over 'morgen' hebben dan bedoelen we de volgende dag. Maar dan ook echt de volgende dag. Dus als het woensdag is en we hebben het over 'morgen' dan bedoelen we de donderdag. Mañana betekent iets anders. Dat betekent gewoon morgen. En dat geldt ook voor morgen. Sinds mijn pensionering heb ik heel sterk de neiging om mañana te bedoelen als ik het over morgen heb. Lon is daar inmiddels wel aan gewend.

Zonder een echte deadline komt er niet veel uit mijn vingers. Nu hebben we afgesproken donderdag 6 februari echt op stap te gaan. De auto staat nu voor de deur en is al grotendeels ingepakt. Ik heb ruimte overgelaten voor die, kennelijk onvermijdelijke, kratten die ook nog mee moeten. Achterin de auto kunnen nog twee (plastic) kratten en ik heb ook nog ruimte overgehouden voor de koelbox. Dat is een handige insectendicht af te sluiten bak met deksel en handvat. Koelen doet ie niet trouwens. De echte koelbox die zowel op gas als op elektra koelt laten we nu thuis want we hebben een vrij grote koelkast met vriezer in de caravan.

Last minute zaken

Tja, een paar leesbrillen. De Volkskrant van afgelopen zaterdag had ik ook nog niet uit. Een paar extra sandalen. Toch nog maar een extra jas? Dat ene boek toch maar mee? Heb je de kaarten al uitgezocht? Oeps, een schoenendoos vol met landkaarten. Paspoort, ook voor de hond, yep. Nog geldig? Ja. Nu ik dit schrijf weet ik niet hoeveel brandstof ik nog in de tank van de auto heb...

Straks alle aangebroken flessen en levensmiddelen ook maar in een krat meenemen. En alle spullen voor Boris natuurlijk. De bench zit al in de auto en ik heb al met hem geoefend om er vanaf de straat in te springen. De afgelopen maanden hebben we er voor gezorgd dat hij de bench een prettige plek vindt. Dus hem daar nooit voor straf in sturen maar wel af en toe "in de bench!" en hem dan wat lekkers geven. 

Woordenboeken heb ik ook maar meegenomen. Het is wel prettig als je wat woorden op kan zoeken bij het lezen van de plaatselijke krant. Alleen voor Spaans heb ik wat extra leerboeken mee genomen. Ik wil uiteindelijk een zinnig gesprek kunnen voeren in het Spaans. Het Portugees heb ik opgegeven. Dat wil zeggen in het Portugees wil ik een krant kunnen lezen, dat gaat ook wel. Maar met Spaans wil ik kunnen converseren en dat gaat nog steeds niet zo lekker als in het Frans of het Engels. Het idee van dat Spaans is dat ik later (als Boris dood is, maar dat duurt hopelijk nog heel lang) naar Cuba wil en daar een paar maanden met de mensen daar wil praten.

Gisteravond hebben we nog heerlijk buiten de deur gegeten in restaurant Toledo in Wageningen. Lekker onbeperkt tapas eten. Bestellen zo veel en zo vaak je maar wilt. We eten dan zeker niet meer dan anders maar je kunt wel heel veel verschillende gerechten uitproberen. Een aanrader!

Op de voordeur en de garage (daar is ook een brievenbusgleuf) heb ik nu een 'NeeNee'-sticker geplakt. Dit is ook een typisch lastminute dingetje. 

Hobbies

Ik houd er van om met de soldeerbout wat schakelingetjes in elkaar te flatsen en wat te experimenteren. Al snel heb je dan een tafel vol met een soldeerstation, regelbare voeding, frequentiegenerator, multimeter en een oscilloscoop. Dat kan ik allemaal niet meenemen helaas. Maar gelukkig zit er ook een programmeer-aspect aan deze hobby en daar heb je praktisch alleen maar een laptop voor nodig en af en toe internet. Alle elektronica-boeken heb ik in een iPad mee, dan kan ik 's-avonds voor het slapen gaan nog wat lezen. De hobby gaat dus gewoon door. Lon houdt het bij gewone papieren boeken en tijdschriften trouwens. We spelen rummykub en ook met Catan verlies ik vaak.

Lof met ham en kaas

Nou ja, witlof met ham en kaas. Een gerecht waar een oven voor nodig is. En witlof, wat niet altijd overal te koop is. Dat wordt het eten vanavond. Morgenavond waarschijnlijk een blik Chinese Tomaten Soep. Ik schrijf het maar met hoofdletters dan lijkt het nog wat...

Niet te vergeten laders voor telefoon,
iPad, iPod, laptop en penlite-accu's radio
en lader voor de camera en zaklantaarn..



zaterdag 1 februari 2014

Begin feb via Limburg, Luxemburg, Frankrijk, Spanje naar Portugal

Plan

Begin februari via Limburg, Luxemburg, Frankrijk, Spanje naar Portugal. Uiteindelijk hopen we een dikke maand in Vila Nova de Milfontes te staan met de caravan.

Wie zijn wij:  gepensioneerd mannetje, gepensioneerd vrouwtje en zwerf-hondje uit Portugal. Reizen met auto en caravan.

Voorbereidingen

  • nieuwe caravan aangeschaft
    de bank is iets langer waardoor ik nu overdag even kan liggen zonder het bed op te maken
  • asverzwaring van 1300 naar 1500 kilo
    Lijkt louter een administratief gebeuren, maar de caravan moest wel herkeurd worden
  • Heupoperatie voor Lon, na 5 maanden nog steeds pijn, maar .. we hebben garantie op de operatie!
  • Het toilet maar om laten bouwen naar oude-lullen-toilet met beugels en zo.
  • Op het laatste moment nog een staaroperatie voor Lon  in beide ogen. Perfect gelukt, ze ziet het weer helemaal zitten!
  • Riool thuis verstopt; er groeien kennelijk boomwortels door het riool achter in de tuin; daar gaan we in mei maar mee aan de gang als we weer terug zijn.
  • Bij het navullen van de ruitenpisser bleek er een dooie duif onder de motorkap te liggen..
  • en backup laptop, afscheid (klein)kinderen, huis soppen en boenen, buitenboel beetje opruimen
  • een route uitstippelen met campings die open zijn.. Dat valt best tegen trouwens. We willen liever niet vrij staan voor een nacht, maar als het niet anders kan dan moet het maar.
De caravan hebben we uitgeprobeerd in Drente. We zijn gevlucht voor het vuurwerk, de hond kon daar niet tegen. Boris is kennelijk een mislukte jachthond.


Tja, we moeten nog een klein RVS-afvalemmertje kopen