Nog steeds in Chalons - en - Champagne

We zitten best lekker hier in Chalons-en-Champagne

Zondag-middag zijn we uit eten geweest. Voor een typisch Frans restaurant moesten we met de auto de binnenstad in en dan knokken om de laatste parkeerplaats. Bij de supermarkt om de hoek waren veel hamburger-tenten waaronder een Buffalo Grill. Zeer Amerikaans maar wel Frans goed. Lon had een gevulde salade en ik heb me vergrepen aan gegrilde zalm. Heerlijk!

Boris bijna dood

Boris hadden we zondag maar thuisgelaten. Kon hij een beetje bijkomen van het avontuur een paar dagen daarvoor...

Wat was er aan de hand?

Ik ben een woonwijk binnengelopen met Boris aan de lijn. Er stond een tuinhek open en daar liep een klein hondje los. Die kwam blaffend achter Boris aan, ik ben heel snel doorgelopen. Helaas was dat hondje sneller, Boris is bang voor kleine hondjes, draaide zich om, pakte hem in zijn nekvel en begon te schudden. Ik trok Boris aan de riem omhoog in de hoop dat hij los zou laten. Hij liet los op een zeker moment, ging op zijn zij liggen en maakte spastische bewegingen met allevier zijn poten. Inmiddels werd het hondje door twee paniekende meiden opgehaald, die waren weer snel weg. Boris kwam weer heel snel bij en heeft niets aan dit avontuur overgehouden. Ik had een hartverzakking...

Hoe kwam dit allemaal?

Boris trekt vaak enorm aan de riem, daarom gebruik ik vaak een ketting om zijn nek. Die trekt aan als hij trekt en daar heeft hij een enorme hekel aan. Met die ketting loopt hij heel lief mee zonder trekken...

Maar tijdens dat gevecht met dat kleine hondje heb ik hem kennelijk gewoon gewurgd. Geen ketting meer voortaan!

Met de bakker schuin aan de overkant, heerlijk brood, en een grote Carrefour vlakbij valt er weinig te wensen over. Het weer is fantastisch en we zijn best happy hier.

We hebben een vaag plan om via Bastogne en Luik weer terug naar NL te gaan.

Maandag aangekomen in Camping Municipal de Chalons-en-Champagne

Tja, de titel zegt het al, we zijn weer verhuisd.

Ferme des hauts Frenes

Zaterdag kwamen we daar aan. Ik had van te voren opgebeld en ze hebben me verzekerd dat ze internet hadden. Inderdaad, internet in de caravan, en gratis.

Maar na elk uur moest ik weer inloggen, ik werd er gestoord van. Probleem is dat we overdag naar Radio 1 luisteren via Internet. Lastig als je dan elk heel uur alle gegevens opnieuw moet invoeren, wachten op een password en dan inloggen. Het alternatief kost 5 euro per dag. Zondag dus maar weer weg.

Camping Rives du Lac

Deze had alleen internet rond de receptie. We hebben de caravan dus vlakbij de receptie gezet. Noppes, geen internet. Alleen binnen 1 meter van de muur van de receptie. Nu hadden we pas echt een probleem. Ik was bezig met een vertaling en had daar voor af en toe internet nodig. Omdat het toetsenbord van de laptop defect is sjouw ik dan ook een los keyboard mee naar de receptie. Ondoenlijk! Verder was de internetverbinding zo traag dat ik ook geen nieuws kon zappen of radio luisteren bij de receptie. Campings zoeken was ook moeilijk want ik heb een elektronische versie van de ANWB-campinggids op de laptop maar die heeft wel internet nodig voor de kaarten! Maandag dus maar weer verder.

Camping Municipal de Chalons-en Champagne

Hebbes! Vlak onder Reims. ANWB camping met overal internet. Zwak signaal en veel haperingen maar de radio doet het. Ik kan ook nieuws zappen op de iPad. Het vliegtuig is kennelijk neergestort, hoorde ik net. En Wilders loopt leeg hoorde ik gisteren al. Interessante tijden!

Beschrijving van de camping. Prima ANWB-camping. Wel wat duur met 22,30 euro per dag, normaalgesproken betalen we op een ACSI camping 15 euro per dag. De camping ligt aan de rand van het stadje Chalons-en Champagne. LeClerc supermarkt op loopafstand. De bakker is zo dichtbij dat ik Boris morgenochtend een klap voor zijn kont geef en los laat, dan kan hij brood halen...

De rest gaan we morgen ontdekken. Met internet in de caravan kon ik deze blog intikken. 

Op naar de volgende camping in Frankrijk

We gaan verder

Zaterdag vertrekken we naar Camping Ferme des hauts Frenes, naar het noorden, vlak bij Troyes.

Lon is weer hersteld

Lon is nu redelijk hersteld van de griepaanval. Ik dacht eerst dat ze (stiekum) weer rookte want ze hoestte haar longen uit haar lijf. Wel een lekkere productieve hoest trouwens. Dat is nu gelukkig helemaal over. Ze heeft het alleen nog heel vaak koud terwijl ik niet weet waar ik het zoeken moet van de warmte. Heel slecht voor je relatie als ze steeds de kachel aan wil!

Het weer

Vandaag eindelijk weer wat regen. Morgen waarschijnlijk opbreken in de regen na drie weken heerlijk droog warm weer.

Boris

Boris heeft een eendennest ontdekt met ongeveer 5 a 6 groene eieren. De eerste keer wist de broedende moedereend zonder kleerscheuren te ontsnappen. 's-Middags had Boris wat veren in zijn bek. Hij mag daar nu niet meer los! Gelukkig zit de eend er weer te broeden. Over vier weken zwemmen hier dus verenballetjes in de snelstromende rivier!

Wederom uit eten

Gisteravond zijn we weer naar het enige restaurant in het dorp gegaan: Le Gourmet. Ze waren een weekje dicht en gisteravond dus weer even open. Reserveren bleek achteraf niet nodig: wij zaten de hele avond alleen in het restaurant.

De kok kwam ons van te voren even een handje geven, leuke Franse gewoonte eigenlijk.

Lon nam een salade, ik het hoofdmenu.

Deze keer ging ik voor de uitstekende (volgens de kaart) vissoep.

Nou ja, wat moet ik er van zeggen? Ik wil een vissoep met herkenbare vissenzaken, desnoods een gepocheerd kabeljauw-oog dat je aanstaart! Niets van dat al. De blender had er een hele gladde soep van gemaakt. Het smaakte wel vissig, maar als ik het door een theezeefje had gegoten of zelfs een papieren koffiefilter had ik niets van de soep teruggevonden.

Misschien ben ik een zeikerd, het was best lekker maar niet wat ik zou willen.

Mijn hoofdgerecht was fenomenaal! Echt waar. Een stuk kabeljauw met huid en zonder graat op een bedje van aan gort gekookte andijvie. Dit allemaal heerlijk gekruid. Ik heb echt genoten.

Lon had pech. Ik had gevraagd het te rauwe gepocheerde ei van de vorige keer weg te laten maar dat hadden ze weer gecompenseerd met extra sla en ham. Nou ja, sla, het leek meer op andijvie. Met wat olie en azijn er bij ging het wel maar Lon heeft absoluut geen trek meer als ze een te vol bord met eten krijgt opgeschept.

Ja, we zijn lastige eters misschien.

Het toetje was weer helemaal af. Soort verse kwark met room die kennelijk geschept was van rauwe melk. Heerlijk!

Uiteraard kwam de kok weer verhaal halen. Immers de salade van Lon was nauwelijks aangeroerd. Ik heb hem de hemel ingeprezen over de rest van het eten, hij had misschien toch nog een leuke avond daardoor.

Melig

Ik word altijd een beetje melig door de rituelen die er worden uitgevoerd. Als ik wijn wil ontkurk ik een fles en schenk in. Nee, eerst wordt het etiket getoond, dat prijs ik maar de hemel in. Er wordt aan de kurk geroken, ik trek een gezicht van opperste verrukking. Daarmee heb ik al mijn kruit verschoten bij het proeven van de wijn: "comme l'amour" is dan nog het enige wat overblijft!

De kok was ook al zo creatief op mijn bord met kabeljauw (kabeljauw-rug volgens het menu). Met drie verschillende kleuren had hij strepen getrokken op mijn bord. Renz had dat waarschijnlijk niet kunnen verbeteren. Toen ik mijn vismes even neerlegde kreeg ik die groene smurrie bijna niet meer van het handvat...

Kortom, echt lekker gegeten maar we zijn misschien wat te kritisch.

Blijf zitten waar je zit

Nog steeds in Étang-sur-Arroux

Het is hier nog steeds fantastisch. Het weer is geweldig, de hele dag zonnig. Boris mag hier heel veel los. De bakker verkoopt heerlijk brood. De supermarkt is praktisch om de hoek. Het internet hier is heel snel met een sterk signaal in de caravan. We luisteren naar Radio 1 via Internet en kunnen 's-avonds via Uitzendinggemist.nl tv kijken als we dat willen. Waarom zou je vertrekken?

Autopanne

Vanmorgen zijn we naar de weekmarkt in Autun geweest. Het liep even tegen want de auto wilde niet starten. De accu was weer leeg. OK, we hebben de afgelopen tien dagen alleen heel korte ritjes gemaakt naar de supermarkt maar daar moet een auto-accu toch tegen kunnen? Ik heb de mover-accu uit de caravan gehaald en die gebruikt om door te starten. Na 20 minuten laden zijn we alsnog naar Autun gereden. De mover-accu heb ik nog maar even in de auto laten staan. De caravan loopt op 230 V elektra, de mover-accu is pas weer nodig als we weggaan.

De weekmarkt in Autun

De auto hebben we bij het station geparkeerd, daar was plek zat. Met de rug naar het station zijn we het stadje ingelopen. Onderweg nog maar een paar maal gevraagd waar het was. Uiteindelijk toch een kilometer lopen. Lon strompelde met een stok naast me. Het schoot niet op. Ze heeft nog steeds veel pijn van die heupoperatie in september en weigert pijnstillers te slikken. Aan het begin van de markt was een overdekte  (koele) hal met vis, vlees en groenten. Daar konden we ook een heerlijk doorgebakken stokbrood kopen. We hebben nog een klein stukje markt gezien, maar ja, jassen en tassen en nog meer jassen en nog meer tassen... Lon is op een bankje gaan zitten en ik ben de auto maar gaan halen.

Terugtocht

We kwamen aan de andere kant van Autun uit waardoor we op een binnenweg kwamen. Heel veel haarspeldbochten en behoorlijk wat hoogteverschil. Zonder caravan met dit prachtige droge weer een heel leuke tocht! De heenweg was met een caravan prima te doen trouwens, deze terugweg wat moeilijker. Bochten en zo is niet erg maar af en toe was de weg zo smal dat je elkaar nauwelijks kon passeren.

Plannen

Hebben we nog niet gemaakt. Het is alweer vrijdag. Ik wandel veel met Boris los naast me met de twee andere honden van de camping. Verder is het wat lezen, radio luisteren, boodschappen doen en gewoon verder niks. Heerlijk nietsdoen eigenlijk! Ik heb wel wat vertalingen gemaakt en zoek veel op internet naar alle nieuws over dat verdwenen vliegtuig. De situatie op de Krim en de Nederlandse gemeentepolitiek komen daar ook nog bij natuurlijk.

Prachtig weer in Frankrijk. We blijven nog even

Eten

Vandaag heerlijk buiten de deur gegeten. Lon begon al wat te herstellen van de griep-aanval maar veel eten doet ze nooit. En dus kwam de kok weer verhaal halen. Of er wat mis was met de salade misschien? Ik heb in mijn beste Frans uitgelegd dat alles dik in orde was. Zelfs het praktisch rauw gepocheerde ei heb ik de hemel ingeprezen. De haar in de amuse van Lon hebben we maar niet genoemd...

Vorige week in St Bourg Marie was het trouwens ook feest. Op mijn verjaardag zaten we in een praktisch onverlichte en koude zaal gezellig met zijn tweetjes mijn verjaardag te vieren. Bob en Eef hebben het eten nog wat opgefleurd door via de telefoon een verjaardagsliedje te zingen. Vanwege mijn slechte gehoor had ik mijn mobiele telefoon op de luidsprekerstand staan zodat de hele zaal (wij tweeen , de kok en de serveerster) kon meegenieten. De kok kwam deze maal geen verhaal halen; ik had van te voren uitgelegd dat Lon niet veel eet.

Het weer

Het weer is hier fantastisch! Voor het eerst in drie weken eigenlijk. We hadden steeds miezerig weer maar het is nu al dagen droog en helder en dus 's-nachts heel koud. Elke dag maak ik een wandeling langs de rivier met drie honden, Boris en de twee honden van de camping. Die kunnen het prima met elkaar vinden. Heel leuk om die grote lummels te zien hollen achter een tennisballetje. Het teefje, Djina, is onvermoeibaar. Bico, de reu, heeft artritis en krijgt af en toe een gemakkelijk balletje zodat hij niet al te veel hoeft te hollen en weer afremmen. Als hij te druk is verrekt hij 's-avonds van de pijn, het beestje heeft artritis. Boris heeft daar allemaal geen last van. Een bal interesseert hem geen bal, hij wil niet de rivier in en spelen is er eigenlijk ook niet bij. Hij loopt gemiddeld wel mee maar gaat steeds ver weg en reageert amper als ik hem roep. Wat een ramphond eigenlijk!

Wie heeft de grootste?

Op de vorige camping overkwam mij het volgende.

Ik sta de middag voor vertrek naar een andere camping de auto opnieuw in te richten. Een Nederlander die een aantal uren geleden met zijn caravan was aangekomen kwam een praatje maken. Een mooie grote Volvo trok een dito caravan.
Ik kreeg de drukregelaar niet van de gasfles. Misschien iets te vast aangedraaid, of vastgekrompen door de koude. Ik vroeg hem of hij het wilde proberen. Misschien had hij sterkere handen. Hij draaide de verkeerde kant op waardoor de drukregelaar nog vaster kwam te zitten. Ik kon hem niet overtuigen dat hij de andere kant op moest draaien. Een gasfles heeft linkse draad. Uiteindelijk heb ik maar een tang uit de gereedschapkist in de auto gehaald. Even draaien en de drukregelaar was los. Ik liet hem zien wat linkse draad is. Het interesseerde hem niet.
Hij had meer oog voor mijn auto, een Subaru Forester. Mooie sterke kar vond hij. 4WD, en een sterke motor, een echte trekker. Tja, daarom hadden wij deze auto ook uitgekozen. Grappig, ik vond juist dat hij een stoere kar had.

Plannen

We laten Spanje en Portugal schieten en blijven in Frankrijk. Komende week gaan wij richting Bretagne. Is ook een heel eind weg maar wel al een stukje richting Nederland. Als we eerst naar Portugal gaan moet je dat hele eind ook weer terugrijden. Dus Portugal komt eind September maar aan de beurt, als we weer geld hebben...

Vliegtuig weg

We volgen het nieuws via Radio 1, www.nu.nl en de weekend-editie van de Volkskrant. Af en toe het Journaal of een nieuwsrubriek via uitzendinggemist.nl.

Nieuws is soms erg. Soms dichtbij en soms weer veraf. Maar het blijft nieuws. Door het beroep van Bas, gezagvoerder op een airbus, zijn we meer dan normaal gespitst op vliegtuigzaken. Hoor je dat er een vliegtuig van de radar verdwenen is dan is de eerste vraag: welke maatschappij. Vervolgens even kijken of de kinderen nog online op Skype zitten. Nieuws raakt je pas echt als het dichtbij komt.

Renz is 5 jaar oud geworden

Renz is 5 jaar oud geworden

Renz, vanuit Frankrijk wensen we jullie een fijne verjaardag!

Oma Lon en Opa Kees

Des 2 Rives

Veilig aangekomen in camping Des 2 Rives

Zaterdag zijn we toch maar vertrokken uit les Hirondelles. Lon was al een paar dagen grieperig en het leek ons beter dat maar elders uit te zieken. Hier in Etang-sur-Arroux is de supermarkt om de hoek. We zitten een paar honderd kilometer zuidelijker, dus misschien toch wat meer kans op mooi weer. In mijn blog van vorig jaar las ik geen enkel probleem met internet.

De rit

Tegenwoordig hebben we een Garmin in plaats van een TomTom. Ik hoopte met een ander merk ook betere routering te hebben. Nou, dat is gelukt! In Autun was een half-jaar-markt met DUS een omleiding om de stad heen. Daardoor zag onze Garmin zijn kans schoon: een schitterende route door de velden over veel te smalle weggetjes. Daar ga je dan in de low-drive met 4500 toeren want dan trekt ie het wel, heuvel op en heuvel af. Af en toe de (veel te zachte) berm in om elkaar te passeren. Maar het is gelukt. Het was eigenlijk best wel leuk om dat te rijden. Eigenlijk wilde Lon na die laatste bijna-crash het stuur overnemen maar ze zag er op het laatste moment toch vanaf. Met koorts rijdt je toch niet lekker.

De camping "Des 2 Rives"

Voor mezelf even een beschrijving van deze camping. Vorig jaar had ik de caravan niet goed op de kogel doorgedrukt. De caravan schoot er af toen we de camping verlieten. Kloink, boenk, breekkabeltje gebroken en caravan op de rem op de afrit. Dit was geen probleem. De caravan een stukje teruggereden (handig, een mover!) weer aangekoppeld en rijden maar.

Aam de rand van het dorp Etang-sur-Arroux (het riviertje de Arroux) ligt de camping Des 2 Rives. De eigenaar is een Nederlands echtpaar, Rene en Franka. Groot ruim grasveld met plaatsen rondom. Goed internet en 10 A stroom. Momenteel is het grasveld wat zompig, drassig, zeiknat, moerassig. Ik heb de caravan met de mover het gras opgereden en toen hij fors begon te slippen evenwijdig met het pad gedraaid. Het trapje nog net in het gras, dan kan ik hem met 2 pennen vastzetten, en de ingang aan de verharde weg. Het sanitair ziet er goed schoon uit, tochtvrij, lekker warm en een redelijke douche-straal goed warm water. Een Carrefour supermarkt is op loopafstand en net iets verder is een bakker die verrukkelijke "barra rustica" verkoopt. Een baquette met een verrukkelijke harde korst. Hier wordt ik echt lyrisch van!

Vandaag, zondag, was de bakker al om 6 uur open! Nou ja, ik was er rond half twaalf pas met mijn haartjes nog nat. De schappen waren praktisch leeg. Ik vroeg om datzelfde zalige brood als gisteren en zij haalde van achteruit de winkel de beroemde baquette rustica.

Boris, wie anders?

Vanmiddag was Franka, de baas van de camping, in haar tuintje bezig. Haar twee honden liepen los. Een mannetje zonder ballen en een teefje. Ze vond het een goed idee om Boris ook maar los te laten. Ik liet hem gaan en hij ging meteen naar de waakhond achter het hek van de buren. Ik heb de buurman gevraagd zijn hond ook maar los te laten. Dat gebeurde en zo liepen er vier honden los. Geen enkel probleem. Het was even spannend maar de verhoudingen lagen heel goed. Boris de macho met ballen, 10 jaar oud, de twee honden van Franka, teefje en macho zonder ballen van 6 en 7 jaar en de hond van de buren bleek een eenjarige Australische herder te zijn, met ballen dacht ik. Wat een ontzettend mooie hond. Dit was reuze gezellig. De buurman kwam met een ontzettend groot tennisracket waarmee hij de tennisballen een ongelooflijk end weg kreeg. De twee honden van Franka vonden dat wel leuk, Boris was niet geinteresseerd. De vriendin van de buurman en nog een jonger meisje kwamen er nog bij. En alles in het Frans, heel leuk!
Na een half uurtje heb ik Boris weer aangelijnd en toen ging het meteen mis. De verhoudingen werden verstoord en de macho van Franka ging ruzie maken met de buurhond. Boris moedigde het gevecht met stoer geblaf aan. Toch eigenlijk weer een kleine domper. Maar dit was wel te verwachten, niet bedreigend en liep gewoon goed af.
Het was schitterend om die vier honden te zien klooien onder een prachtige middag zon.

Mooi weer

Het is vandaag voor ons gevoel de eerste keer dat het echt zonnig is buiten. Het is al de hele dag droog, ons raam staat op het zuiden en de zon is al best krachtig. Als het maar niet regent word je al gauw wat vrolijker. We blijven hier lekker nog een tijdje.

Vive la France!