Wij zijn weer thuis

Naar huis

Rond half tien zijn we vertrokken voor de terugweg naar huis, 273 km.

Auto techniek

De terugreis verliep voorspoedig. Ik heb de auto/caravan-combinatie met de cruisecontrol op 75 km/uur gehouden. Harder dorst ik niet na die laatste slingers enige tijd geleden. In de Ardennen heb ik de Lowdrive aangezet waardoor de motor op 4000 toeren kon blijven lopen. Je verbruikt dan wel meer brandstof maar de motor heeft zijn maximale koppel bij 4500 toeren, dus kan je altijd op de motor afremmen als je een steile helling af gaat. Ik probeer de rem zoveel mogelijk te ontzien.

Verkeersproblematiek

Tussen Luik en Maastricht waren wat spannende afslagen. Je moet een aantal keren een afslag nemen, soms rechts en dan weer vrij plotseling links. Dan moet je de Garmin navigator in de auto maar loslaten en gewoon Maastricht volgen.

Ietsje file

Bij Maastricht was wat file maar we hadden wat afleiding door de radio die gewoon weer het vertrouwde Nederlandse geluid gaf. We waren rond half drie thuis.

Uitgezakt

We waren wat verreist, ik heb nog wat spullen uit de auto gehaald en verder niet veel gedaan.

Kleine check

Een controlelampje van de zonnelader in de caravan bleef constant uit. Thuis had ik de juiste meetapparatuur om te kunnen constateren dat de lader wel gewoon werkt. Ik had 0,4 A laadstroom bij een bewolkte lucht. We kunnen eind van de week dus zonder zorgen naar het NTKC-terrein in Ouddorp. Ze hebben daar geen elektriciteit, dan is een werkend zonnepaneel op je dak heel handig...

Nieuwe plannen

Komende dagen wat klussen afhandelen en dan maar weer naar Ouddorp. Het is toch wel leuk in een caravan...

E I N D E    V A N     D E Z E    B L O G

Aangekomen in Belgie, Bastogne, camping de Renval

Camping de Renval in Bastogne, Belgie

Onze onvolprezen Garmin wees ons de afgesloten achteringang...

Dit is een heel dure camping, we moeten 24 euro betalen per nacht. Wel ff vooruitbetalen voor de eerste nacht. Maar dan heb je wel heel goed internet, overal een sterk signaal!

De Aldi is om de hoek, evenals de Carrefour supermarkt. Het tankstation is aan de overkant en ik zag net dat er heel veel getankt werd, ook op zondag.

Er is warm water voor de afwas en uiteraard koud water waar je met je tank/gieter goed bij kan. De toiletgebouwen zien er schoon en verzorgd uit. Echter, je blijkt muntjes nodig te hebben om te douchen. Een van de automaten is met brute kracht opengebroken. Misschien kan je daar dan gratis douchen? Ik heb nog niet kunnen achterhalen waar ik het chemisch toilet moet legen. Dat moet dan morgenochtend maar in het toilet aan de herenkant...

De camping is wat deprimerend. Er zijn rijen lang onwaarschijnlijk veel vaste standplaatsen. Het ziet er allemaal best keurig uit maar we voelden ons er al meteen niet thuis.

We hebben besloten morgen naar huis te rijden. Niet zo gunstig op maandag maar na 100 km zijn we in Maastricht en dan maar de NL-file in.

's-Avonds lig ik in bed wat nieuws te zappen op de iPad. Daar zit ook een notepad-editor op. Ik maak dan vaak wat aantekeningen die ik later uitwerk. Gisteren heb ik een hele pagina maar op de blog gezet. Ik had niets anders te melden en vond dat ik altijd wel erg neutraal en afstandelijk zat te bloggen.

We hopen maandag in de loop van de middag weer thuis te zijn. Dan komt er meteen een hoop op je af:

- de kleinkinderen weer zien, en de kinderen natuurlijk

- administratie

- huis schilderen aan de buitenzijde

- misschien ook binnen?

- veel zooi opruimen, misschien marktplaats.nl

- met Lon het medisch circuit in, ze heeft voortdurend veel pijn na die heupoperatie van september

- wat garantieperikelen met de caravan oplossen

- Boris moet wat injecties (deden we altijd goedkoop in Portugal)

- de laptop repareren of een ander kopen

- de auto moet ook weer een beurt

- oh ja, het huis in Utrecht is verkocht, dus gas/water/licht/hypotheek/notaris/makelaar/caretaker

- we willen de douche verbouwen, moet eigenlijk in de zomer gebeuren

waarom wilden we eigenlijk naar huis?

Als Lon dit straks leest wil ze meteen door naar Ouddorp. Dat doen we dan zo spoedig mogelijk... Maar eerst ff naar huis.

Losse eindjes

Emoties

Een lange reis in het buitenland

Emoties

Straks in april is het al weer een jaar geleden dat John overleed. Groot, sterk, zijn eigen humor. We zagen elkaar een paar maal per jaar, te weinig, spraken elkaar wat vaker via internet, te weinig. Zoveel plannen, kinderen, kleinkinderen, vrouw, hobbies. Tonnie moet nu alleen verder.

Vorige week zocht ik wat informatie over een camping die we vorig jaar bezochten. Ik las Lon een stukje voor. Plotseling was daar het fragment van Meeuwis die met zijn vriendin alle standen van het ziekenhuisbed uitprobeerde. Mijn stem brak, de tranen schoten in mijn ogen. Ik kon niet verder voorlezen.

 Wat moet ik hier mee?

Wilders scandeerde minder minder minder. Ik was witheet toen ik dat hoorde.

Ik heb persoonlijk geen negatieve ervaringen op dit vlak. Maar ik kan me wel behoorlijk opwinden over berovingen, verkrachtingen, overvallen en inbraken. Even laat je je gaan, ben je het helemaal eens met de reaguurders op geenstijl.nl. Maar ja, doodschieten, opgeruimd staat netjes en laat het graf maar open we pissen het wel dicht gaan wel erg ver. Dat is ook geen oplossing. Wat dan wel? Ik weet het niet.

Jaren geleden zijn we in een grote stad in Belgie verdwaald. Het regende vreselijk en we wisten niet meer welke kant de camping was. We belden aan en vroegen welke kant we op moesten voor de camping. Een Marokkaan zei dat de camping te ver weg was, stap in de auto, ik breng jullie ff. Dat was inderdaad een flink stuk rijden, onze zitplaatsen waren doorweekt, hij wilde geen vergoeding, no problem! Zo'n Noord Afrikaan kan toch nooit meer stuk?

Vandaag brood halen aan de overkant. De bakkersvrouw had al een paar keer gezien dat ik het stokbrood gewoon in tweeen brak om het in de rugzak te krijgen. Zonder te vragen sneed ze het nu met een groot mes doormidden! Ik zei dat hun brood 's-avonds nog steeds geweldig smaakte. Dat de Hollandse bakkers dat niet zo lekker konden bakken. Dan blijf je toch in Frankrijk, zei ze.

We spreken weinig mensen gedurende deze reis. Dat, terwijl we toch vrij lang op een plek staan. Iedereen trekt zich na zes uur terug, alle ramen dicht en tv kijken. Er ziin heel veel mensen die maar een dag blijven. Vandaag wel wat gezelligheid met wat Engelsen en Schotten trouwens.

Nog steeds in Chalons - en - Champagne

We zitten best lekker hier in Chalons-en-Champagne

Zondag-middag zijn we uit eten geweest. Voor een typisch Frans restaurant moesten we met de auto de binnenstad in en dan knokken om de laatste parkeerplaats. Bij de supermarkt om de hoek waren veel hamburger-tenten waaronder een Buffalo Grill. Zeer Amerikaans maar wel Frans goed. Lon had een gevulde salade en ik heb me vergrepen aan gegrilde zalm. Heerlijk!

Boris bijna dood

Boris hadden we zondag maar thuisgelaten. Kon hij een beetje bijkomen van het avontuur een paar dagen daarvoor...

Wat was er aan de hand?

Ik ben een woonwijk binnengelopen met Boris aan de lijn. Er stond een tuinhek open en daar liep een klein hondje los. Die kwam blaffend achter Boris aan, ik ben heel snel doorgelopen. Helaas was dat hondje sneller, Boris is bang voor kleine hondjes, draaide zich om, pakte hem in zijn nekvel en begon te schudden. Ik trok Boris aan de riem omhoog in de hoop dat hij los zou laten. Hij liet los op een zeker moment, ging op zijn zij liggen en maakte spastische bewegingen met allevier zijn poten. Inmiddels werd het hondje door twee paniekende meiden opgehaald, die waren weer snel weg. Boris kwam weer heel snel bij en heeft niets aan dit avontuur overgehouden. Ik had een hartverzakking...

Hoe kwam dit allemaal?

Boris trekt vaak enorm aan de riem, daarom gebruik ik vaak een ketting om zijn nek. Die trekt aan als hij trekt en daar heeft hij een enorme hekel aan. Met die ketting loopt hij heel lief mee zonder trekken...

Maar tijdens dat gevecht met dat kleine hondje heb ik hem kennelijk gewoon gewurgd. Geen ketting meer voortaan!

Met de bakker schuin aan de overkant, heerlijk brood, en een grote Carrefour vlakbij valt er weinig te wensen over. Het weer is fantastisch en we zijn best happy hier.

We hebben een vaag plan om via Bastogne en Luik weer terug naar NL te gaan.

Maandag aangekomen in Camping Municipal de Chalons-en-Champagne

Tja, de titel zegt het al, we zijn weer verhuisd.

Ferme des hauts Frenes

Zaterdag kwamen we daar aan. Ik had van te voren opgebeld en ze hebben me verzekerd dat ze internet hadden. Inderdaad, internet in de caravan, en gratis.

Maar na elk uur moest ik weer inloggen, ik werd er gestoord van. Probleem is dat we overdag naar Radio 1 luisteren via Internet. Lastig als je dan elk heel uur alle gegevens opnieuw moet invoeren, wachten op een password en dan inloggen. Het alternatief kost 5 euro per dag. Zondag dus maar weer weg.

Camping Rives du Lac

Deze had alleen internet rond de receptie. We hebben de caravan dus vlakbij de receptie gezet. Noppes, geen internet. Alleen binnen 1 meter van de muur van de receptie. Nu hadden we pas echt een probleem. Ik was bezig met een vertaling en had daar voor af en toe internet nodig. Omdat het toetsenbord van de laptop defect is sjouw ik dan ook een los keyboard mee naar de receptie. Ondoenlijk! Verder was de internetverbinding zo traag dat ik ook geen nieuws kon zappen of radio luisteren bij de receptie. Campings zoeken was ook moeilijk want ik heb een elektronische versie van de ANWB-campinggids op de laptop maar die heeft wel internet nodig voor de kaarten! Maandag dus maar weer verder.

Camping Municipal de Chalons-en Champagne

Hebbes! Vlak onder Reims. ANWB camping met overal internet. Zwak signaal en veel haperingen maar de radio doet het. Ik kan ook nieuws zappen op de iPad. Het vliegtuig is kennelijk neergestort, hoorde ik net. En Wilders loopt leeg hoorde ik gisteren al. Interessante tijden!

Beschrijving van de camping. Prima ANWB-camping. Wel wat duur met 22,30 euro per dag, normaalgesproken betalen we op een ACSI camping 15 euro per dag. De camping ligt aan de rand van het stadje Chalons-en Champagne. LeClerc supermarkt op loopafstand. De bakker is zo dichtbij dat ik Boris morgenochtend een klap voor zijn kont geef en los laat, dan kan hij brood halen...

De rest gaan we morgen ontdekken. Met internet in de caravan kon ik deze blog intikken. 

Op naar de volgende camping in Frankrijk

We gaan verder

Zaterdag vertrekken we naar Camping Ferme des hauts Frenes, naar het noorden, vlak bij Troyes.

Lon is weer hersteld

Lon is nu redelijk hersteld van de griepaanval. Ik dacht eerst dat ze (stiekum) weer rookte want ze hoestte haar longen uit haar lijf. Wel een lekkere productieve hoest trouwens. Dat is nu gelukkig helemaal over. Ze heeft het alleen nog heel vaak koud terwijl ik niet weet waar ik het zoeken moet van de warmte. Heel slecht voor je relatie als ze steeds de kachel aan wil!

Het weer

Vandaag eindelijk weer wat regen. Morgen waarschijnlijk opbreken in de regen na drie weken heerlijk droog warm weer.

Boris

Boris heeft een eendennest ontdekt met ongeveer 5 a 6 groene eieren. De eerste keer wist de broedende moedereend zonder kleerscheuren te ontsnappen. 's-Middags had Boris wat veren in zijn bek. Hij mag daar nu niet meer los! Gelukkig zit de eend er weer te broeden. Over vier weken zwemmen hier dus verenballetjes in de snelstromende rivier!

Wederom uit eten

Gisteravond zijn we weer naar het enige restaurant in het dorp gegaan: Le Gourmet. Ze waren een weekje dicht en gisteravond dus weer even open. Reserveren bleek achteraf niet nodig: wij zaten de hele avond alleen in het restaurant.

De kok kwam ons van te voren even een handje geven, leuke Franse gewoonte eigenlijk.

Lon nam een salade, ik het hoofdmenu.

Deze keer ging ik voor de uitstekende (volgens de kaart) vissoep.

Nou ja, wat moet ik er van zeggen? Ik wil een vissoep met herkenbare vissenzaken, desnoods een gepocheerd kabeljauw-oog dat je aanstaart! Niets van dat al. De blender had er een hele gladde soep van gemaakt. Het smaakte wel vissig, maar als ik het door een theezeefje had gegoten of zelfs een papieren koffiefilter had ik niets van de soep teruggevonden.

Misschien ben ik een zeikerd, het was best lekker maar niet wat ik zou willen.

Mijn hoofdgerecht was fenomenaal! Echt waar. Een stuk kabeljauw met huid en zonder graat op een bedje van aan gort gekookte andijvie. Dit allemaal heerlijk gekruid. Ik heb echt genoten.

Lon had pech. Ik had gevraagd het te rauwe gepocheerde ei van de vorige keer weg te laten maar dat hadden ze weer gecompenseerd met extra sla en ham. Nou ja, sla, het leek meer op andijvie. Met wat olie en azijn er bij ging het wel maar Lon heeft absoluut geen trek meer als ze een te vol bord met eten krijgt opgeschept.

Ja, we zijn lastige eters misschien.

Het toetje was weer helemaal af. Soort verse kwark met room die kennelijk geschept was van rauwe melk. Heerlijk!

Uiteraard kwam de kok weer verhaal halen. Immers de salade van Lon was nauwelijks aangeroerd. Ik heb hem de hemel ingeprezen over de rest van het eten, hij had misschien toch nog een leuke avond daardoor.

Melig

Ik word altijd een beetje melig door de rituelen die er worden uitgevoerd. Als ik wijn wil ontkurk ik een fles en schenk in. Nee, eerst wordt het etiket getoond, dat prijs ik maar de hemel in. Er wordt aan de kurk geroken, ik trek een gezicht van opperste verrukking. Daarmee heb ik al mijn kruit verschoten bij het proeven van de wijn: "comme l'amour" is dan nog het enige wat overblijft!

De kok was ook al zo creatief op mijn bord met kabeljauw (kabeljauw-rug volgens het menu). Met drie verschillende kleuren had hij strepen getrokken op mijn bord. Renz had dat waarschijnlijk niet kunnen verbeteren. Toen ik mijn vismes even neerlegde kreeg ik die groene smurrie bijna niet meer van het handvat...

Kortom, echt lekker gegeten maar we zijn misschien wat te kritisch.

Blijf zitten waar je zit

Nog steeds in Étang-sur-Arroux

Het is hier nog steeds fantastisch. Het weer is geweldig, de hele dag zonnig. Boris mag hier heel veel los. De bakker verkoopt heerlijk brood. De supermarkt is praktisch om de hoek. Het internet hier is heel snel met een sterk signaal in de caravan. We luisteren naar Radio 1 via Internet en kunnen 's-avonds via Uitzendinggemist.nl tv kijken als we dat willen. Waarom zou je vertrekken?

Autopanne

Vanmorgen zijn we naar de weekmarkt in Autun geweest. Het liep even tegen want de auto wilde niet starten. De accu was weer leeg. OK, we hebben de afgelopen tien dagen alleen heel korte ritjes gemaakt naar de supermarkt maar daar moet een auto-accu toch tegen kunnen? Ik heb de mover-accu uit de caravan gehaald en die gebruikt om door te starten. Na 20 minuten laden zijn we alsnog naar Autun gereden. De mover-accu heb ik nog maar even in de auto laten staan. De caravan loopt op 230 V elektra, de mover-accu is pas weer nodig als we weggaan.

De weekmarkt in Autun

De auto hebben we bij het station geparkeerd, daar was plek zat. Met de rug naar het station zijn we het stadje ingelopen. Onderweg nog maar een paar maal gevraagd waar het was. Uiteindelijk toch een kilometer lopen. Lon strompelde met een stok naast me. Het schoot niet op. Ze heeft nog steeds veel pijn van die heupoperatie in september en weigert pijnstillers te slikken. Aan het begin van de markt was een overdekte  (koele) hal met vis, vlees en groenten. Daar konden we ook een heerlijk doorgebakken stokbrood kopen. We hebben nog een klein stukje markt gezien, maar ja, jassen en tassen en nog meer jassen en nog meer tassen... Lon is op een bankje gaan zitten en ik ben de auto maar gaan halen.

Terugtocht

We kwamen aan de andere kant van Autun uit waardoor we op een binnenweg kwamen. Heel veel haarspeldbochten en behoorlijk wat hoogteverschil. Zonder caravan met dit prachtige droge weer een heel leuke tocht! De heenweg was met een caravan prima te doen trouwens, deze terugweg wat moeilijker. Bochten en zo is niet erg maar af en toe was de weg zo smal dat je elkaar nauwelijks kon passeren.

Plannen

Hebben we nog niet gemaakt. Het is alweer vrijdag. Ik wandel veel met Boris los naast me met de twee andere honden van de camping. Verder is het wat lezen, radio luisteren, boodschappen doen en gewoon verder niks. Heerlijk nietsdoen eigenlijk! Ik heb wel wat vertalingen gemaakt en zoek veel op internet naar alle nieuws over dat verdwenen vliegtuig. De situatie op de Krim en de Nederlandse gemeentepolitiek komen daar ook nog bij natuurlijk.