Wij zijn weer thuis

Naar huis

Rond half tien zijn we vertrokken voor de terugweg naar huis, 273 km.

Auto techniek

De terugreis verliep voorspoedig. Ik heb de auto/caravan-combinatie met de cruisecontrol op 75 km/uur gehouden. Harder dorst ik niet na die laatste slingers enige tijd geleden. In de Ardennen heb ik de Lowdrive aangezet waardoor de motor op 4000 toeren kon blijven lopen. Je verbruikt dan wel meer brandstof maar de motor heeft zijn maximale koppel bij 4500 toeren, dus kan je altijd op de motor afremmen als je een steile helling af gaat. Ik probeer de rem zoveel mogelijk te ontzien.

Verkeersproblematiek

Tussen Luik en Maastricht waren wat spannende afslagen. Je moet een aantal keren een afslag nemen, soms rechts en dan weer vrij plotseling links. Dan moet je de Garmin navigator in de auto maar loslaten en gewoon Maastricht volgen.

Ietsje file

Bij Maastricht was wat file maar we hadden wat afleiding door de radio die gewoon weer het vertrouwde Nederlandse geluid gaf. We waren rond half drie thuis.

Uitgezakt

We waren wat verreist, ik heb nog wat spullen uit de auto gehaald en verder niet veel gedaan.

Kleine check

Een controlelampje van de zonnelader in de caravan bleef constant uit. Thuis had ik de juiste meetapparatuur om te kunnen constateren dat de lader wel gewoon werkt. Ik had 0,4 A laadstroom bij een bewolkte lucht. We kunnen eind van de week dus zonder zorgen naar het NTKC-terrein in Ouddorp. Ze hebben daar geen elektriciteit, dan is een werkend zonnepaneel op je dak heel handig...

Nieuwe plannen

Komende dagen wat klussen afhandelen en dan maar weer naar Ouddorp. Het is toch wel leuk in een caravan...

E I N D E    V A N     D E Z E    B L O G

Aangekomen in Belgie, Bastogne, camping de Renval

Camping de Renval in Bastogne, Belgie

Onze onvolprezen Garmin wees ons de afgesloten achteringang...

Dit is een heel dure camping, we moeten 24 euro betalen per nacht. Wel ff vooruitbetalen voor de eerste nacht. Maar dan heb je wel heel goed internet, overal een sterk signaal!

De Aldi is om de hoek, evenals de Carrefour supermarkt. Het tankstation is aan de overkant en ik zag net dat er heel veel getankt werd, ook op zondag.

Er is warm water voor de afwas en uiteraard koud water waar je met je tank/gieter goed bij kan. De toiletgebouwen zien er schoon en verzorgd uit. Echter, je blijkt muntjes nodig te hebben om te douchen. Een van de automaten is met brute kracht opengebroken. Misschien kan je daar dan gratis douchen? Ik heb nog niet kunnen achterhalen waar ik het chemisch toilet moet legen. Dat moet dan morgenochtend maar in het toilet aan de herenkant...

De camping is wat deprimerend. Er zijn rijen lang onwaarschijnlijk veel vaste standplaatsen. Het ziet er allemaal best keurig uit maar we voelden ons er al meteen niet thuis.

We hebben besloten morgen naar huis te rijden. Niet zo gunstig op maandag maar na 100 km zijn we in Maastricht en dan maar de NL-file in.

's-Avonds lig ik in bed wat nieuws te zappen op de iPad. Daar zit ook een notepad-editor op. Ik maak dan vaak wat aantekeningen die ik later uitwerk. Gisteren heb ik een hele pagina maar op de blog gezet. Ik had niets anders te melden en vond dat ik altijd wel erg neutraal en afstandelijk zat te bloggen.

We hopen maandag in de loop van de middag weer thuis te zijn. Dan komt er meteen een hoop op je af:

- de kleinkinderen weer zien, en de kinderen natuurlijk

- administratie

- huis schilderen aan de buitenzijde

- misschien ook binnen?

- veel zooi opruimen, misschien marktplaats.nl

- met Lon het medisch circuit in, ze heeft voortdurend veel pijn na die heupoperatie van september

- wat garantieperikelen met de caravan oplossen

- Boris moet wat injecties (deden we altijd goedkoop in Portugal)

- de laptop repareren of een ander kopen

- de auto moet ook weer een beurt

- oh ja, het huis in Utrecht is verkocht, dus gas/water/licht/hypotheek/notaris/makelaar/caretaker

- we willen de douche verbouwen, moet eigenlijk in de zomer gebeuren

waarom wilden we eigenlijk naar huis?

Als Lon dit straks leest wil ze meteen door naar Ouddorp. Dat doen we dan zo spoedig mogelijk... Maar eerst ff naar huis.

Losse eindjes

Emoties

Een lange reis in het buitenland

Emoties

Straks in april is het al weer een jaar geleden dat John overleed. Groot, sterk, zijn eigen humor. We zagen elkaar een paar maal per jaar, te weinig, spraken elkaar wat vaker via internet, te weinig. Zoveel plannen, kinderen, kleinkinderen, vrouw, hobbies. Tonnie moet nu alleen verder.

Vorige week zocht ik wat informatie over een camping die we vorig jaar bezochten. Ik las Lon een stukje voor. Plotseling was daar het fragment van Meeuwis die met zijn vriendin alle standen van het ziekenhuisbed uitprobeerde. Mijn stem brak, de tranen schoten in mijn ogen. Ik kon niet verder voorlezen.

 Wat moet ik hier mee?

Wilders scandeerde minder minder minder. Ik was witheet toen ik dat hoorde.

Ik heb persoonlijk geen negatieve ervaringen op dit vlak. Maar ik kan me wel behoorlijk opwinden over berovingen, verkrachtingen, overvallen en inbraken. Even laat je je gaan, ben je het helemaal eens met de reaguurders op geenstijl.nl. Maar ja, doodschieten, opgeruimd staat netjes en laat het graf maar open we pissen het wel dicht gaan wel erg ver. Dat is ook geen oplossing. Wat dan wel? Ik weet het niet.

Jaren geleden zijn we in een grote stad in Belgie verdwaald. Het regende vreselijk en we wisten niet meer welke kant de camping was. We belden aan en vroegen welke kant we op moesten voor de camping. Een Marokkaan zei dat de camping te ver weg was, stap in de auto, ik breng jullie ff. Dat was inderdaad een flink stuk rijden, onze zitplaatsen waren doorweekt, hij wilde geen vergoeding, no problem! Zo'n Noord Afrikaan kan toch nooit meer stuk?

Vandaag brood halen aan de overkant. De bakkersvrouw had al een paar keer gezien dat ik het stokbrood gewoon in tweeen brak om het in de rugzak te krijgen. Zonder te vragen sneed ze het nu met een groot mes doormidden! Ik zei dat hun brood 's-avonds nog steeds geweldig smaakte. Dat de Hollandse bakkers dat niet zo lekker konden bakken. Dan blijf je toch in Frankrijk, zei ze.

We spreken weinig mensen gedurende deze reis. Dat, terwijl we toch vrij lang op een plek staan. Iedereen trekt zich na zes uur terug, alle ramen dicht en tv kijken. Er ziin heel veel mensen die maar een dag blijven. Vandaag wel wat gezelligheid met wat Engelsen en Schotten trouwens.

Nog steeds in Chalons - en - Champagne

We zitten best lekker hier in Chalons-en-Champagne

Zondag-middag zijn we uit eten geweest. Voor een typisch Frans restaurant moesten we met de auto de binnenstad in en dan knokken om de laatste parkeerplaats. Bij de supermarkt om de hoek waren veel hamburger-tenten waaronder een Buffalo Grill. Zeer Amerikaans maar wel Frans goed. Lon had een gevulde salade en ik heb me vergrepen aan gegrilde zalm. Heerlijk!

Boris bijna dood

Boris hadden we zondag maar thuisgelaten. Kon hij een beetje bijkomen van het avontuur een paar dagen daarvoor...

Wat was er aan de hand?

Ik ben een woonwijk binnengelopen met Boris aan de lijn. Er stond een tuinhek open en daar liep een klein hondje los. Die kwam blaffend achter Boris aan, ik ben heel snel doorgelopen. Helaas was dat hondje sneller, Boris is bang voor kleine hondjes, draaide zich om, pakte hem in zijn nekvel en begon te schudden. Ik trok Boris aan de riem omhoog in de hoop dat hij los zou laten. Hij liet los op een zeker moment, ging op zijn zij liggen en maakte spastische bewegingen met allevier zijn poten. Inmiddels werd het hondje door twee paniekende meiden opgehaald, die waren weer snel weg. Boris kwam weer heel snel bij en heeft niets aan dit avontuur overgehouden. Ik had een hartverzakking...

Hoe kwam dit allemaal?

Boris trekt vaak enorm aan de riem, daarom gebruik ik vaak een ketting om zijn nek. Die trekt aan als hij trekt en daar heeft hij een enorme hekel aan. Met die ketting loopt hij heel lief mee zonder trekken...

Maar tijdens dat gevecht met dat kleine hondje heb ik hem kennelijk gewoon gewurgd. Geen ketting meer voortaan!

Met de bakker schuin aan de overkant, heerlijk brood, en een grote Carrefour vlakbij valt er weinig te wensen over. Het weer is fantastisch en we zijn best happy hier.

We hebben een vaag plan om via Bastogne en Luik weer terug naar NL te gaan.

Maandag aangekomen in Camping Municipal de Chalons-en-Champagne

Tja, de titel zegt het al, we zijn weer verhuisd.

Ferme des hauts Frenes

Zaterdag kwamen we daar aan. Ik had van te voren opgebeld en ze hebben me verzekerd dat ze internet hadden. Inderdaad, internet in de caravan, en gratis.

Maar na elk uur moest ik weer inloggen, ik werd er gestoord van. Probleem is dat we overdag naar Radio 1 luisteren via Internet. Lastig als je dan elk heel uur alle gegevens opnieuw moet invoeren, wachten op een password en dan inloggen. Het alternatief kost 5 euro per dag. Zondag dus maar weer weg.

Camping Rives du Lac

Deze had alleen internet rond de receptie. We hebben de caravan dus vlakbij de receptie gezet. Noppes, geen internet. Alleen binnen 1 meter van de muur van de receptie. Nu hadden we pas echt een probleem. Ik was bezig met een vertaling en had daar voor af en toe internet nodig. Omdat het toetsenbord van de laptop defect is sjouw ik dan ook een los keyboard mee naar de receptie. Ondoenlijk! Verder was de internetverbinding zo traag dat ik ook geen nieuws kon zappen of radio luisteren bij de receptie. Campings zoeken was ook moeilijk want ik heb een elektronische versie van de ANWB-campinggids op de laptop maar die heeft wel internet nodig voor de kaarten! Maandag dus maar weer verder.

Camping Municipal de Chalons-en Champagne

Hebbes! Vlak onder Reims. ANWB camping met overal internet. Zwak signaal en veel haperingen maar de radio doet het. Ik kan ook nieuws zappen op de iPad. Het vliegtuig is kennelijk neergestort, hoorde ik net. En Wilders loopt leeg hoorde ik gisteren al. Interessante tijden!

Beschrijving van de camping. Prima ANWB-camping. Wel wat duur met 22,30 euro per dag, normaalgesproken betalen we op een ACSI camping 15 euro per dag. De camping ligt aan de rand van het stadje Chalons-en Champagne. LeClerc supermarkt op loopafstand. De bakker is zo dichtbij dat ik Boris morgenochtend een klap voor zijn kont geef en los laat, dan kan hij brood halen...

De rest gaan we morgen ontdekken. Met internet in de caravan kon ik deze blog intikken. 

Op naar de volgende camping in Frankrijk

We gaan verder

Zaterdag vertrekken we naar Camping Ferme des hauts Frenes, naar het noorden, vlak bij Troyes.

Lon is weer hersteld

Lon is nu redelijk hersteld van de griepaanval. Ik dacht eerst dat ze (stiekum) weer rookte want ze hoestte haar longen uit haar lijf. Wel een lekkere productieve hoest trouwens. Dat is nu gelukkig helemaal over. Ze heeft het alleen nog heel vaak koud terwijl ik niet weet waar ik het zoeken moet van de warmte. Heel slecht voor je relatie als ze steeds de kachel aan wil!

Het weer

Vandaag eindelijk weer wat regen. Morgen waarschijnlijk opbreken in de regen na drie weken heerlijk droog warm weer.

Boris

Boris heeft een eendennest ontdekt met ongeveer 5 a 6 groene eieren. De eerste keer wist de broedende moedereend zonder kleerscheuren te ontsnappen. 's-Middags had Boris wat veren in zijn bek. Hij mag daar nu niet meer los! Gelukkig zit de eend er weer te broeden. Over vier weken zwemmen hier dus verenballetjes in de snelstromende rivier!

Wederom uit eten

Gisteravond zijn we weer naar het enige restaurant in het dorp gegaan: Le Gourmet. Ze waren een weekje dicht en gisteravond dus weer even open. Reserveren bleek achteraf niet nodig: wij zaten de hele avond alleen in het restaurant.

De kok kwam ons van te voren even een handje geven, leuke Franse gewoonte eigenlijk.

Lon nam een salade, ik het hoofdmenu.

Deze keer ging ik voor de uitstekende (volgens de kaart) vissoep.

Nou ja, wat moet ik er van zeggen? Ik wil een vissoep met herkenbare vissenzaken, desnoods een gepocheerd kabeljauw-oog dat je aanstaart! Niets van dat al. De blender had er een hele gladde soep van gemaakt. Het smaakte wel vissig, maar als ik het door een theezeefje had gegoten of zelfs een papieren koffiefilter had ik niets van de soep teruggevonden.

Misschien ben ik een zeikerd, het was best lekker maar niet wat ik zou willen.

Mijn hoofdgerecht was fenomenaal! Echt waar. Een stuk kabeljauw met huid en zonder graat op een bedje van aan gort gekookte andijvie. Dit allemaal heerlijk gekruid. Ik heb echt genoten.

Lon had pech. Ik had gevraagd het te rauwe gepocheerde ei van de vorige keer weg te laten maar dat hadden ze weer gecompenseerd met extra sla en ham. Nou ja, sla, het leek meer op andijvie. Met wat olie en azijn er bij ging het wel maar Lon heeft absoluut geen trek meer als ze een te vol bord met eten krijgt opgeschept.

Ja, we zijn lastige eters misschien.

Het toetje was weer helemaal af. Soort verse kwark met room die kennelijk geschept was van rauwe melk. Heerlijk!

Uiteraard kwam de kok weer verhaal halen. Immers de salade van Lon was nauwelijks aangeroerd. Ik heb hem de hemel ingeprezen over de rest van het eten, hij had misschien toch nog een leuke avond daardoor.

Melig

Ik word altijd een beetje melig door de rituelen die er worden uitgevoerd. Als ik wijn wil ontkurk ik een fles en schenk in. Nee, eerst wordt het etiket getoond, dat prijs ik maar de hemel in. Er wordt aan de kurk geroken, ik trek een gezicht van opperste verrukking. Daarmee heb ik al mijn kruit verschoten bij het proeven van de wijn: "comme l'amour" is dan nog het enige wat overblijft!

De kok was ook al zo creatief op mijn bord met kabeljauw (kabeljauw-rug volgens het menu). Met drie verschillende kleuren had hij strepen getrokken op mijn bord. Renz had dat waarschijnlijk niet kunnen verbeteren. Toen ik mijn vismes even neerlegde kreeg ik die groene smurrie bijna niet meer van het handvat...

Kortom, echt lekker gegeten maar we zijn misschien wat te kritisch.

Blijf zitten waar je zit

Nog steeds in Étang-sur-Arroux

Het is hier nog steeds fantastisch. Het weer is geweldig, de hele dag zonnig. Boris mag hier heel veel los. De bakker verkoopt heerlijk brood. De supermarkt is praktisch om de hoek. Het internet hier is heel snel met een sterk signaal in de caravan. We luisteren naar Radio 1 via Internet en kunnen 's-avonds via Uitzendinggemist.nl tv kijken als we dat willen. Waarom zou je vertrekken?

Autopanne

Vanmorgen zijn we naar de weekmarkt in Autun geweest. Het liep even tegen want de auto wilde niet starten. De accu was weer leeg. OK, we hebben de afgelopen tien dagen alleen heel korte ritjes gemaakt naar de supermarkt maar daar moet een auto-accu toch tegen kunnen? Ik heb de mover-accu uit de caravan gehaald en die gebruikt om door te starten. Na 20 minuten laden zijn we alsnog naar Autun gereden. De mover-accu heb ik nog maar even in de auto laten staan. De caravan loopt op 230 V elektra, de mover-accu is pas weer nodig als we weggaan.

De weekmarkt in Autun

De auto hebben we bij het station geparkeerd, daar was plek zat. Met de rug naar het station zijn we het stadje ingelopen. Onderweg nog maar een paar maal gevraagd waar het was. Uiteindelijk toch een kilometer lopen. Lon strompelde met een stok naast me. Het schoot niet op. Ze heeft nog steeds veel pijn van die heupoperatie in september en weigert pijnstillers te slikken. Aan het begin van de markt was een overdekte  (koele) hal met vis, vlees en groenten. Daar konden we ook een heerlijk doorgebakken stokbrood kopen. We hebben nog een klein stukje markt gezien, maar ja, jassen en tassen en nog meer jassen en nog meer tassen... Lon is op een bankje gaan zitten en ik ben de auto maar gaan halen.

Terugtocht

We kwamen aan de andere kant van Autun uit waardoor we op een binnenweg kwamen. Heel veel haarspeldbochten en behoorlijk wat hoogteverschil. Zonder caravan met dit prachtige droge weer een heel leuke tocht! De heenweg was met een caravan prima te doen trouwens, deze terugweg wat moeilijker. Bochten en zo is niet erg maar af en toe was de weg zo smal dat je elkaar nauwelijks kon passeren.

Plannen

Hebben we nog niet gemaakt. Het is alweer vrijdag. Ik wandel veel met Boris los naast me met de twee andere honden van de camping. Verder is het wat lezen, radio luisteren, boodschappen doen en gewoon verder niks. Heerlijk nietsdoen eigenlijk! Ik heb wel wat vertalingen gemaakt en zoek veel op internet naar alle nieuws over dat verdwenen vliegtuig. De situatie op de Krim en de Nederlandse gemeentepolitiek komen daar ook nog bij natuurlijk.

Prachtig weer in Frankrijk. We blijven nog even

Eten

Vandaag heerlijk buiten de deur gegeten. Lon begon al wat te herstellen van de griep-aanval maar veel eten doet ze nooit. En dus kwam de kok weer verhaal halen. Of er wat mis was met de salade misschien? Ik heb in mijn beste Frans uitgelegd dat alles dik in orde was. Zelfs het praktisch rauw gepocheerde ei heb ik de hemel ingeprezen. De haar in de amuse van Lon hebben we maar niet genoemd...

Vorige week in St Bourg Marie was het trouwens ook feest. Op mijn verjaardag zaten we in een praktisch onverlichte en koude zaal gezellig met zijn tweetjes mijn verjaardag te vieren. Bob en Eef hebben het eten nog wat opgefleurd door via de telefoon een verjaardagsliedje te zingen. Vanwege mijn slechte gehoor had ik mijn mobiele telefoon op de luidsprekerstand staan zodat de hele zaal (wij tweeen , de kok en de serveerster) kon meegenieten. De kok kwam deze maal geen verhaal halen; ik had van te voren uitgelegd dat Lon niet veel eet.

Het weer

Het weer is hier fantastisch! Voor het eerst in drie weken eigenlijk. We hadden steeds miezerig weer maar het is nu al dagen droog en helder en dus 's-nachts heel koud. Elke dag maak ik een wandeling langs de rivier met drie honden, Boris en de twee honden van de camping. Die kunnen het prima met elkaar vinden. Heel leuk om die grote lummels te zien hollen achter een tennisballetje. Het teefje, Djina, is onvermoeibaar. Bico, de reu, heeft artritis en krijgt af en toe een gemakkelijk balletje zodat hij niet al te veel hoeft te hollen en weer afremmen. Als hij te druk is verrekt hij 's-avonds van de pijn, het beestje heeft artritis. Boris heeft daar allemaal geen last van. Een bal interesseert hem geen bal, hij wil niet de rivier in en spelen is er eigenlijk ook niet bij. Hij loopt gemiddeld wel mee maar gaat steeds ver weg en reageert amper als ik hem roep. Wat een ramphond eigenlijk!

Wie heeft de grootste?

Op de vorige camping overkwam mij het volgende.

Ik sta de middag voor vertrek naar een andere camping de auto opnieuw in te richten. Een Nederlander die een aantal uren geleden met zijn caravan was aangekomen kwam een praatje maken. Een mooie grote Volvo trok een dito caravan.
Ik kreeg de drukregelaar niet van de gasfles. Misschien iets te vast aangedraaid, of vastgekrompen door de koude. Ik vroeg hem of hij het wilde proberen. Misschien had hij sterkere handen. Hij draaide de verkeerde kant op waardoor de drukregelaar nog vaster kwam te zitten. Ik kon hem niet overtuigen dat hij de andere kant op moest draaien. Een gasfles heeft linkse draad. Uiteindelijk heb ik maar een tang uit de gereedschapkist in de auto gehaald. Even draaien en de drukregelaar was los. Ik liet hem zien wat linkse draad is. Het interesseerde hem niet.
Hij had meer oog voor mijn auto, een Subaru Forester. Mooie sterke kar vond hij. 4WD, en een sterke motor, een echte trekker. Tja, daarom hadden wij deze auto ook uitgekozen. Grappig, ik vond juist dat hij een stoere kar had.

Plannen

We laten Spanje en Portugal schieten en blijven in Frankrijk. Komende week gaan wij richting Bretagne. Is ook een heel eind weg maar wel al een stukje richting Nederland. Als we eerst naar Portugal gaan moet je dat hele eind ook weer terugrijden. Dus Portugal komt eind September maar aan de beurt, als we weer geld hebben...

Vliegtuig weg

We volgen het nieuws via Radio 1, www.nu.nl en de weekend-editie van de Volkskrant. Af en toe het Journaal of een nieuwsrubriek via uitzendinggemist.nl.

Nieuws is soms erg. Soms dichtbij en soms weer veraf. Maar het blijft nieuws. Door het beroep van Bas, gezagvoerder op een airbus, zijn we meer dan normaal gespitst op vliegtuigzaken. Hoor je dat er een vliegtuig van de radar verdwenen is dan is de eerste vraag: welke maatschappij. Vervolgens even kijken of de kinderen nog online op Skype zitten. Nieuws raakt je pas echt als het dichtbij komt.

Renz is 5 jaar oud geworden

Renz is 5 jaar oud geworden

Renz, vanuit Frankrijk wensen we jullie een fijne verjaardag!

Oma Lon en Opa Kees

Des 2 Rives

Veilig aangekomen in camping Des 2 Rives

Zaterdag zijn we toch maar vertrokken uit les Hirondelles. Lon was al een paar dagen grieperig en het leek ons beter dat maar elders uit te zieken. Hier in Etang-sur-Arroux is de supermarkt om de hoek. We zitten een paar honderd kilometer zuidelijker, dus misschien toch wat meer kans op mooi weer. In mijn blog van vorig jaar las ik geen enkel probleem met internet.

De rit

Tegenwoordig hebben we een Garmin in plaats van een TomTom. Ik hoopte met een ander merk ook betere routering te hebben. Nou, dat is gelukt! In Autun was een half-jaar-markt met DUS een omleiding om de stad heen. Daardoor zag onze Garmin zijn kans schoon: een schitterende route door de velden over veel te smalle weggetjes. Daar ga je dan in de low-drive met 4500 toeren want dan trekt ie het wel, heuvel op en heuvel af. Af en toe de (veel te zachte) berm in om elkaar te passeren. Maar het is gelukt. Het was eigenlijk best wel leuk om dat te rijden. Eigenlijk wilde Lon na die laatste bijna-crash het stuur overnemen maar ze zag er op het laatste moment toch vanaf. Met koorts rijdt je toch niet lekker.

De camping "Des 2 Rives"

Voor mezelf even een beschrijving van deze camping. Vorig jaar had ik de caravan niet goed op de kogel doorgedrukt. De caravan schoot er af toen we de camping verlieten. Kloink, boenk, breekkabeltje gebroken en caravan op de rem op de afrit. Dit was geen probleem. De caravan een stukje teruggereden (handig, een mover!) weer aangekoppeld en rijden maar.

Aam de rand van het dorp Etang-sur-Arroux (het riviertje de Arroux) ligt de camping Des 2 Rives. De eigenaar is een Nederlands echtpaar, Rene en Franka. Groot ruim grasveld met plaatsen rondom. Goed internet en 10 A stroom. Momenteel is het grasveld wat zompig, drassig, zeiknat, moerassig. Ik heb de caravan met de mover het gras opgereden en toen hij fors begon te slippen evenwijdig met het pad gedraaid. Het trapje nog net in het gras, dan kan ik hem met 2 pennen vastzetten, en de ingang aan de verharde weg. Het sanitair ziet er goed schoon uit, tochtvrij, lekker warm en een redelijke douche-straal goed warm water. Een Carrefour supermarkt is op loopafstand en net iets verder is een bakker die verrukkelijke "barra rustica" verkoopt. Een baquette met een verrukkelijke harde korst. Hier wordt ik echt lyrisch van!

Vandaag, zondag, was de bakker al om 6 uur open! Nou ja, ik was er rond half twaalf pas met mijn haartjes nog nat. De schappen waren praktisch leeg. Ik vroeg om datzelfde zalige brood als gisteren en zij haalde van achteruit de winkel de beroemde baquette rustica.

Boris, wie anders?

Vanmiddag was Franka, de baas van de camping, in haar tuintje bezig. Haar twee honden liepen los. Een mannetje zonder ballen en een teefje. Ze vond het een goed idee om Boris ook maar los te laten. Ik liet hem gaan en hij ging meteen naar de waakhond achter het hek van de buren. Ik heb de buurman gevraagd zijn hond ook maar los te laten. Dat gebeurde en zo liepen er vier honden los. Geen enkel probleem. Het was even spannend maar de verhoudingen lagen heel goed. Boris de macho met ballen, 10 jaar oud, de twee honden van Franka, teefje en macho zonder ballen van 6 en 7 jaar en de hond van de buren bleek een eenjarige Australische herder te zijn, met ballen dacht ik. Wat een ontzettend mooie hond. Dit was reuze gezellig. De buurman kwam met een ontzettend groot tennisracket waarmee hij de tennisballen een ongelooflijk end weg kreeg. De twee honden van Franka vonden dat wel leuk, Boris was niet geinteresseerd. De vriendin van de buurman en nog een jonger meisje kwamen er nog bij. En alles in het Frans, heel leuk!
Na een half uurtje heb ik Boris weer aangelijnd en toen ging het meteen mis. De verhoudingen werden verstoord en de macho van Franka ging ruzie maken met de buurhond. Boris moedigde het gevecht met stoer geblaf aan. Toch eigenlijk weer een kleine domper. Maar dit was wel te verwachten, niet bedreigend en liep gewoon goed af.
Het was schitterend om die vier honden te zien klooien onder een prachtige middag zon.

Mooi weer

Het is vandaag voor ons gevoel de eerste keer dat het echt zonnig is buiten. Het is al de hele dag droog, ons raam staat op het zuiden en de zon is al best krachtig. Als het maar niet regent word je al gauw wat vrolijker. We blijven hier lekker nog een tijdje.

Vive la France!

les Hirondelles

Piemelstraaltje

De douche geeft wel erg weinig water. Je moet echt heen en weer wiebelen om nat te worden. Koud water bijmengen hoeft niet, het water is koud genoeg. Het hok is ook niet erg warm maar het tocht niet en het is echt schoon. Een van de douches heeft een PIR-detector voor het licht. Dat betekent dat het licht aan gaat als je de douche inloopt. Veel te vroeg sta je dan in het donker. Dan moet je de douchedeur even open doen en even swaffelen dan gaat het licht weer aan…

Boris

Boris wil niet zo graag langs de weilanden los; waarschijnlijk is hij nog bang van het jagen afgelopen zondag. Hij gaat dan hinderlijkvoor me lopen en kijkt me aan. Dan weet ik dat hij niet verder wil. Ik vind het best zo.

Markt

Er is hier in de buurt een markt met zeker vier marktkramen. Helaas, woensdag hebben we ons verslapen, geen markt dus.

Internet

Internet is heel traag. Af en toe kunnen we een deel van de radio 1 uitzending volgen. ’s-Nachts, heel laat, is het wel wat beter.

Ik heb een grote vertaling afgerond. Nu heb ik weer wat  tijd voor andere dingen.

Rust

De camping is extreem rustig; de meeste campers of caravans blijven maar een enkele nacht. We hebben geen enkel contact hier.

Weer

Het weer is heel wisselvallig, af en toe een flinke bui, soms wat hagel. De temperatuur is prima. Een graad of acht overdag schat ik en ’s-nachts iets kouder bij helder weer. Ik heb hier wel weer een stuk sterrenhemel kunnen zien van de week. Schitterende sterren als het helder weer is.

Laptop

Het toetsenbord van mijn laptop is nog steeds kapot. Dat zal wel niet beter worden. Het ‘nieuwe’ toetsenbord is trouwens ook niet echt lekker. De cijfers willen niet echt, maar die haal ik dan van het numerieke deel.

Utrecht

In Utrecht was een raam kapot. Volgens de buurvrouw, onze caretaker, zat er een barst in de ruit. Ik ben er nog niet achter hoe dat gebeurd is. Marina beweert dat ze van niets weet. Ze zat in Parijs toen het raam kapot ging. Nou ja, de dader ligt dus op het kerkhof. Misschien is er ook wel een fiets te hard tegen het raam gezet. Voor zover mij bekend wordt er in Utrecht (nog) niet naar schaliegas of gewoon gas geboord. Ook van een aardbeving heb ik niets gehoord. Enfin, het is een verzekeringskwestie die via het internet is afgehandeld. Fijn dat we via Skype heel goedkoop kunnen bellen als het internet even meewerkt tenminste.

Verkoop huis

Het huis in Utrecht gaat eindelijk verkocht worden. Spannend. Het worden appartementen. Een Turks echtpaar gaat het kopen. Hopelijk gaat het dan eindelijk gebeuren. Overdracht is in juni want wij zitten nog even in het buitenland. Het tekenen van de koopakte is een heel gedoe. Een pdf-document moet naar Singapore waar Bas het uitprint, tekent en weer inscant. Ilonne gaat hetzelfde doen. Wij hebben hier geen printer maar ik heb gezien dat je met Acrobat Reader een document kan tekenen zonder het eerst uit te printen en weer in te scannen. Dat kunstje moeten Bas en Ilonne dan ook maar doen. Waarom moeten Bas en Ilonne mede-ondertekenen? We hebben ze indertijd mede-eigenaar gemaakt voor 1% zodat de panden door de eigenaar zelf bewoond werden. Kennelijk hoeft dat nu niet meer?

Veilig aangekomen in Bourg-Sainte-Marie

De camping les Hirondelles

Ik heb me voorgenomen alle campings onderweg zodanig te beschrijven dat we hem meteen herinneren. Deze camping ligt ca  200 m vanaf de weg. Der ingang bij de weg is aangegeven met "les Hirondelles" uiteraard en een vlaggenmast met vrolijk wapperende vlaggen, ook als het miezert. De ingang van de camping heeft een slagboom. Deze was overdag open maar 's-avonds gesloten. Met een cijfercode kan je er 's-avonds nog in. De kampeerplaatsen zijn grint met rondom gras. Redelijk ruim en  220 V, 10 A en WiFi. Beetje traag, dat wel, maar in ieder geval bruikbaar. Het sanitair is in hetzelfde gebouw als de receptie. Goed warm en dik in orde. Daar is ook een wasmachine met droger. Verder zijn er tientallen chalets en dergelijke op zeer ruime plaatsen tussen bossages. Buiten het hek is een pad langs de weilanden. Het dorp is ca  1 km lopen. Het restaurant/hotel heeft goed eten en kampeerders van les Hirondelles krijgen daar 10 % korting op het eten.

Bijna dood ervaring

In een blog is het altijd weer leuk om de dingen op te schrijven die je geweldig vindt van jezelf. Dat voelt goed, immers? Nou daar was afgelopen zaterdag toch weinig sprake van.  Wat was er aan de hand?

Ik was even vergeten dat ik een caravan achter mij had en schoot met  90 km per uur nog net voor een vrachtwagen de snelweg op. Dat gaat prima met een enkele auto want die zit zo op 100 km. De caravan begon te slingeren. Het slingeren werd steeds erger en ik hield hem niet meer. Dan maar fors op de rem. Dat hielp, na tweemaal fors remmen had ik de combinatie auto/caravan weer onder controle. Niks aan de hand dus... Maar het was natuurlijk wel een oerstomme fout. De vrachtwagen heeft het helemaal meegekregen, hij moest waarschijnlijk ook fors op de rem en was behoorlijk pissig toen hij ons later in haalde. Lon was ook niet zo blij trouwens.

Een paar jaar geleden is ons hetzelfde overkomen toen Lon een vrachtwagen wilde inhalen kwam er een snelheidsduivel aan waardoor ze weer snel terug moest sturen. Dat was fataal: het slingeren werd steeds erger en we eindigden zonder caravan dwars op de weg. De caravan lag keurig totaal uit elkaar in de middenberm. OK, geen gewonden, alleen een beetje geschrokken...

Deze maal liep het dan wel goed af, maar de schrik zat er goed in. Uren later voelde ik mijn hart nog in mijn keel kloppen en Lon had het ook niet meer.

Het diner

Het eten in het hotel/restaurant in het dorp was eigenlijk best goed maar we waren te moe en nog steeds wat opgefokt van de situatie. De karbonade van Lon ging onaangeroerd terug. De salade en het toetje was dik in orde trouwens. Mijn vlees was ook prima, een te dunne plak suddervlees superdroog gebakken en overgoten met een rode wijnsaus. 

De kok kwam ook nog even verhaal halen, immers zijn creatie ging onaangeroerd terug. Hij had er notabene nog wat gebakken hele tomaten bijgedaan, heerlijk gekruide aardappelpuree en een aubergine schil met inhoud, heel mooi opgemaakt en echt heel lekker.

Gelukkig heb ik hem gerust kunnen stellen: het was prima maar we waren gewoon te moe van de reis. Het bijna-ongeluk ging ik niet uitleggen in het Frans, ik had geen uren de tijd...

Avondeten

Nu, zondag, was er nog een supermarkt open in Neuf Chateau, zo'n 25 km verderop. Onweerstaanbaar voor  Lon. Nu ruikt de koelkast al weer Frans als je hem open trekt. Nee, Lon, dat zijn mijn sokken niet, echt niet, het is de stinkkaas. Ze hadden helaas geen Champignons a la Greque maar gelukkig wel ongepelde kleine Hollandse garnaaltjes. Dat wordt smullen vanavond met een echte baguette en alle andere hapjes die Lon heeft meegenomen.

Wandeling met Boris

Ik was van plan een lange wandeling met Boris te maken lans de velden hier. Twee paar sokken aangetrokken en mijn nieuwe (misschien toch te grote) kaplaarzen. Na 100 m had ik mazzel: er werd gejaagd, de eerste knal ging nog maar na de tweede wilde onze mislukte jachthond meteen weer terug naar de caravan. Hij zit nu zielsgelukkig aan een lange lijn om zich heen te kijken.

Plannen

We blijven hier nog een paar dagen. In ieder geval woensdag naar de weekmarkt, want in mijn vorige blog las ik dat ze daar dan wel vier kramen hebben!

Prachtige laatste dag in Luxemburg

Morgen naar Frankrijk

Zaterdag is een lekkere rustige dag voor die paar honderd kilometer naar camping "les Hirondelles" in Frankrijk. Ik heb mijn oude blog nog eens doorgelezen maar vond heel weinig informatie over de camping zelf. Uiteindelijk vond ik een opmerking over jonge stieren die meeliepen met Boris en toen wist ik het weer. In het vervolg moet ik als eerste bericht meteen wat feiten over de camping zelf noteren!

Toetsenbord voor noodgevallen

Mijn laptop ziet de toetsen nu helemaal niet meer. Dat is desastreus! Van de computerwinkel verderop heb ik een toetsenbord geleend, een Duitse versie. Dat betekent dat de z en de y verwisseld zijn. Dat is geen probleem als je het toetsenbord gewoon instelt als NL. Maar dan moet je wel helemaal blind gaan typen. Meestal doe ik dat wel maar dan moet je er niet over na gaan denken.

Gisteravond heb ik vertaling nummer drie afgemaakt en opgestuurd. Het ging eigenlijk best wel met dat Duitse toetsenbord.

Vanmorgen ben ik naar Legato.lu gegaan om het bestelde Amerikaanse toetsenbord op te halen. Daarvoor had ik al getankt en wat broodjes gekocht in Marnach. Het toetsenbord komt pas maandag of dinsdag! Ze hebben de hele winkel, hun zolder, woonkamer, schuur en kelder overhoop gehaald en kwamen drie kwartier later met een heus Amerikaans QWERTY keyboard aan. Echter, geen USB aansluiting. Na nog een zoektocht heb ik nu een aansluitkabeltje. Het toetsen bord werkt nu perfect op de laptop. Met een extra muis is het net een PC met een te klein beeldscherm. Daar ben ik reuze mee geholpen want gistermiddag ging het toetsenbord van de laptop helemaal onderuit. Niets werkt meer. Ik heb ook geen zin om hier of in Frankrijk een nieuwe laptop te kopen want dan heb ik geheid weer een totaal ander toetsenbord en moet ik alles opnieuw installeren...

Lesauto's

Al wandelend met Boris in het dorp viel het me op dat er zoveel lesauto's rijden. Die L vond ik ook wel wat klein. Tja, het is Luxemburg, Kees! In Nederland staat er NL op de kentekenplaat...

Modder

Ik heb de caravan op het verharde pad gezet. De camping hier is eigenlijk gesloten vanwege het drassige gras. Ik heb de ingang van de caravan op het gras. Het trappetje wil ik namelijk altijd met een paar haringen vastprikken om te voorkomen dat Boris aan zijn lijntje het trappetje wegsleept. Als je dan in het donker naar buiten stapt ga je geheid onderuit. Maar de consequentie hiervan is dat het gras nu een grote modderpoel is. Wij vegen onze voeten op de mat als we binnengaan maar Boris sprong meteen enthousiast op de bank!

Blogs

Van de week ontdekte ik een leuke blog op het internet: ondernemer spelen

Afscheid

Straks nog even naar Leny en Karel en dan gaan we morgenochtend vroeg naar Frankrijk!

Boris ontmoet 3 soortgenoten en laptop naar de klote

Hond ontmoet hond

Van de week liep ik naar boven in een haarspeldbocht. Twee schapenhonden kwamen aanblaffen, een derde hond ging zijn baasje halen. Mijn hart sloeg over en klopte in mijn keel. Er zat niets anders op dan Boris los te laten. Heel vals zei ik: "daar komen je vriendjes Boris, ga maar kijken". Ik maakte hem los en liep door. Achter me hoorde ik wat grauwen en snauwen, maar dat duurde nog geen seconde, voor mij een eeuwigheid. Ik kwam de andere wandelaar tegen met hond nummer drie aan de lijn. Hij lachte heel vriendelijk en groette mij op zijn Luxemburgs. De honden gingen prima samen, niets aan de hand! Precies dus, zoals die aardige oude dame vorige week in Limburg zei. Loslaten en ze zoeken het samen maar uit!

Laptop naar de klote?

Nee, niet dat vliegveld in Zwitserland, dat heet echt Klote of Kloten misschien. Vanmiddag ging er een glas cognac over mijn laptop. Vers ingeschonken, zonde dus. Maardasrnableefdejjjjjjjjjjjjjjjjhangenendespatiedeedhetooknietmeer. Oftewel, de j bleef hangen en de spatie deed het niet meer. Drogen voor de kachel hielp niet. Dit is zwaar klote want ik had net drie kleine vertalingen binnengekregen met een deadline maandag. Vertalen op een iPad gaat niet lukken want je hebt echt een los toetsenbord nodig en een tekstverwerker zoals Word.

Morgen vroeg op (vanmorgen heerlijk schandalig uitgeslapen tot 11:00 uur) en naar de computershop 13km verder. Eerst kijken of een los USB-toetsenbord werkt en anders koop ik die geile snelle dure superlaptop die ze in de aanbieding hebben! Maar ik moet toegeven dat ik eigenlijk geen zin heb om weer dagenlang sofware opnieuw te installeren. Alle software ligt trouwens nog thuis. Hopelijk kunnen ze hem misschien wel repareren daar.

Deze blog heb ik op de iPad ingetoets met een enkel vingertje onderaan het scherm op het scherm-toetsenbord. Wat een gedoe!

Camping Val d’Or in Enscherange in Luxemburg

Camping Val d’Or in Enscherange

Na een voorspoedige rit kwamen we zaterdag aan op de camping. Voorspoedig, omdat de storm erg meeviel. En onze onvolprezen TomTom (het is tegenwoordig wel een Garmin trouwens) heeft ons weer een nieuw stuk van Luxemburg laten zien. Gelukkig paste de caravan met zijn breedte nog best wel op de weg als er maar geen tegenliggers waren…

Luxe

Luxemburg is luxe, internet, 220 V, verwarmd sanitair en een warme douche.

De Volkskrant op de iPad

Zaterdag-middag heb ik meteen maar de weekend-editie van de Volkskrant gedownload. Hebben we toch een krant. Helaas geen printer hier anders hadden we het cryptogram kunnen uitprinten. Invullen op de laptop of iPad is gewoon niet handig. Een cryptogram doe je op paier met een potlood en een gummetje!

Dagelijkse wandeling met Boris

’s-Middags ook maar weer een lange wandeling boven-over met Boris gemaakt. In de heuvels mocht hij eindelijk weer eens los lopen. Uiteraard gaat hij er dan meteen van door en komt soms als hij daar zin in heeft. Bovenop de heuvels heb je een geweldig uitzicht op de omgeving.

Familiebezoek

Aan het eind van de middag zijn we even op bezoek geweest bij Karel en Leny. Leny is een volle nicht van Lon. Dat was heel gezellig. We hebben ze verrast met een echte Limburgse vlaai. Die hadden we meegenomen, juist, uit Limburg

Kaasfondue perikelen

Wat eten we dan weer ’s-avonds? We hadden nog een half stokbrood over en die smaakte prima met kaasfondue. Wel uit een pak trouwens, kant en klaar, heel handig en heel lekker. We hadden alleen geen spiritus-brander meegenomen, dus dan maar elektrisch op een warmhoudplaatje. Maar ja, wel 1200 W en dat is al gauw zes ampere. En dat was meteen het maximum. We hebben tegenwoordig in onze nieuwe caravan een speciale tussen meter. Die heb ik ingesteld op 6 A en als je dan meer verbruikt gaat ie piepen en daarna uit. Ok, na de eerste piep heb ik de vloerverwarming uitgezet. Na de tweede piep de elektrische boiler uitgezet. Na de derde piep de elektrische kachel uitgezet. Na de vierde piep heb ik de koelkast overgeschakeld naar gas. De vijfde piep was goed voor het uitzetten van de buitenverlichting en de verlichting boven het keukenblok. De rest van de verlichting hebben we aangelaten want het eet zo moeilijk met een zaklantaarn in je mond. De rest van de piepen hebben we toen maar gewoon genegeerd, het is allemaal goed afgelopen trouwens.

Morgen naar Luxemburg

Valentijn

Vanmiddag heb ik gebeld naar pizzeria/restaurant Lappetito, Lon dacht dat het misschien druk zou worden met Valentijn vandaag. Ja, geen plaats in de herberg voor ons, om 15:00 uur dus al vol. Dat wordt vanavond een pizza in de caravan, dan maar halen dus. Het enige alternatief is een pannenkoekeneetcafe dat misschien wel winterkost heeft (snert of hachee). Daar krijg ik Lon niet mee naar toe.

Vandaag begon de dag wat betreft het weer geweldig. We hebben eerst een fles gas omgeruild, die was na een week al leeg. Daarna naar de bakker. Voor Karel en Leny hebben we een heuse Limburgse vlaai gekocht. We gaan morgen (zaterdag) naar Luxemburg. De bbq is weer schoon (gisteren kippenpoten gebraden), de nieuwe gasfles zit al weer in de disselbak van de caravan. Verder heb ik vanmorgen de accu van de caravan opgeladen, gewoon met doorstart-kabels een uurtje aan de auto met draaiende motor. Nu ik weg wil met Boris begint het te regenen. Nog maar even wachten dus.

Twee paar sokken helpen

Ik zat met het probleem dat ik mijn sokken uitliep met mijn nieuwe laarzen. Misschien heb ik ze toch wel te groot gekocht; met twee paar sokken over elkaar heen heb ik geen enkel probleem meer.

Vertaling

Afgelopen dagen ben ik toch nog druk bezig geweest met een dikke vertaling voor Elektor. Kampgeld, restaurant en benzine heb ik dus weer verdiend. Het was wel effe stressen want ik kreeg hem in eerste instantie niet opgestuurd via mijn telefoon. Via gmail lukte het gelukkig wel. Ik heb trouwens een aardig probleem, ik ben praktisch door mijn internet-tegoed heen. Maar morgen zijn we in Luxemburg en hebben we weer draadloos internet.

Zonnepaneel

De accu in de caravan is maar 55 Ah. Dat is niet echt veel als je in de winter een paar weken zonder stroom kampeert. Met een zonnepaneel vang je nog geen kwart van een normaal zomerzonnetje. De accu begon dus aardig leeg te raken. Het paneel op het dak lijkt toch wel een redelijke grootte te hebben trouwens. De accu is een tractie-model, daar kan je heel veel stroom uit halen, hij mag bijna leeg en kan tegen een stootje.

Radio/antenne problemen

Dit kampeerterrein staat in een kuil: de Heerkuil. Televisie-ontvangst is vrijwel onmogelijk. Vorig jaar stond er nog een enorm hoge antennemast op het huis naast de camping. Tegenwoordig gebruiken ze een schotel-antenne. Radio-ontvangst geeft hier ook problemen. Je hebt last van reflecties waardoor je op de ene plaats een heel sterk signaal hebt en op de andere plaats helemaal geen ontvangst. In de caravan valt de radio weg als er een van ons in de keuken staat. Ik kan het draadje van de radio dan wel anders hangen maar dan is het even later weer mis.

Haar wassen

Dit kampeerterrein heeft in de winter geen douche. Alleen koud water en een enkel stopcontact met 220 V in een werkkast. Daar laden we dan de laptop op. Van de week heb ik een warm water experiment gedaan. We hebben een boiler (ca 2 liter) in de caravan die op elektra werkt. Ik had een slim plan: ik laat de boiler net zo lang heet water opzuigen uit een emmer tot hij vol zit. Dan moet er dus heet water uitkomen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik heb mijn haar natgemaakt en er shampoo opgedaan. Warm water in een pannetje, dat in een klein emmertje en dan naar buiten om de dompelpomp in die emmer te hangen. Toen de warme kraan open gedraaid en gewacht op warm water. Nou, ik heb heel lang gewacht, het water werd amper warmer. Toen mijn haar maar uitgespoeld met ijskoud water, Gvd!

Een paar dagen later heb ik het experiment herhaald maar toen gewoon warm water opgezogen via de koudwaterkraan. Dat ging een stuk beter.

Morgen rijden we naar Luxemburg.

In Limburg, Margraten/St. Geertruid

In Limburg, de Heerkuil

Vrijdagmorgen zijn we alsnog vertrokken. Het waaide behoorlijk onderweg. Omdat er geen stormwaarschuwing was gegeven door de ANWB/KNMI hebben we ons niets van de wind aangetrokken.

Een paar uur later stonden we op het NTKC-kampeerterrein “de Heerkuil” in Margraten/St. Geertruid. We zijn de enige kampeerders hier. Dat betekent helemaal alleen en alles is op slot. Op het sleuteladres vlakbij het kampeerterrein heb ik de sleutel opgehaald. Nu hebben we in ieder geval water en in een kast een stopcontact met 220 V.

Stroomperikelen

Die 220 V gaan we straks hard nodig hebben want de accu raakt langzamerhand leeg. Toen we aankwamen was hij goed vol. Ik heb de elektrische ventilator van de gaskachel maar niet gebruikt en ook zijn we ’s-avonds heel zuinig met de LEDverlichting. Overdag met een bleek winterzonnetje krijg ik maar een lullige 250 mA uit het zonnepaneel. Dat is veel te weinig, de accu komt amper bij.  Kennelijk is het zonnepaneel te klein voor ons. Dat is heel erg balen op een gloednieuwe caravan. Ik heb de caravandealer gevraagd een zonnepaneel te monteren omdat we vaak zonder stroom kamperen bij een kampeerclub die geen stopcontacten op palen heeft staan. Ik vrees dat ik een druppellader heb die er voor zorgt dat de accu in de  stalling niet leeg raakt. Nou ja, dan moet ie natuurlijk niet binnen staan… En een acculader heb ik natuurlijk thuisgelaten want we hebben immers een zonnepaneel.

Lappetito

Tijdens een eerste wandeling met Boris in het dorp kwam ik een nieuw restaurant tegen “Lappetito”.  Ze zijn net vier maanden open en hebben alleen maar pizza’s uit een houtgestookte oven. We hebben er nu een paar maal gegeten en ik moet zeggen: prima tent. Alleen rekenen ze heel creatief wat extra’s als je samen maar een pizza neemt! Vind ik vrij lullig.

De nieuwe caravan is nog steeds wennen. Alles heeft weer zijn eigen plaatsje en dat is net weer anders dan afgelopen weken toen we in Drente op een camping stonden. Lon zoekt zich steeds wezenloos. Dat komt ook omdat ik soms een kastje anders inricht omdat dat mij gemakkelijker lijkt…

Kaplaarsjes met afgezakte sokken

Het pad achter het kampeerterrein is behoorlijk blubberig en er zijn veel diepe plassen. Je kunt dan wel proberen langs de rand te lopen maar het is niet handig je dan vast te houden aan het prikkeldraad van het hekwerk, dat is namelij schrikdraad ontdekte ik vorig jaar! In het dorp is een “Boerenbond” winkel. Ze hadden laarzen in mijn maat. Heerlijk gevoerde korte kaplaarsjes. Maar, alles heeft zijn keerzijde, ik loop mijn sokken uit waardoor ik al na 500 meter met blote hielen in de laarzen sta. Misschien zijn mijn sokken te groot? Straks maar eens proberen met twee paar over elkaar heen.

Boris is ongehoorzaam

Boris heeft vanmiddag weer lekker losgelopen. In de verte kwam een dame met twee grote bruinwitte labradors aan. Op verzoek heeft ze haar honden aangelijnd zodat ik er langs kon. Toen heeft ze me uitgelegd (ze heeft al 30 jaar honden) dat je ze beter gewoon los kunt laten dan zoeken ze het zelf wel uit. En inderdaad, ze liepen gewoon lekker naast elkaar, helemaal niets aan de hand. Ik heb dus een probleem, ik ben een gestressde kip, Boris niet. Alleen blijft het een probleem dat hij vaak gewoon geen zin heeft te komen als ik hem roep. Ik geef hem vaak wat lekkers als hij na tig keer roepen al komt, maar dat werkt ook niet echt goed. Het lijkt wel alsof hij denkt dat ie pas wat lekkers krijgt als ik hem precies zes keer heb geroepen.

Internet-perikelen

Afgelopen zaterdag heb ik via mijn telefoon de weekend-Volkskrant gedownload via mijn telefoon. Je kunt een telefoon op ‘tethering’ zetten en dan werkt hij via het Vodafone netwerk als internet-punt. Ik had verwacht een tiental megabytes kwijt te zijn. Maar ik heb ook nog even wat nieuws gezapt op NU.nl en dat heeft al met al bijna 250 MB gekost, de helft van mijn beltegoed van een maand. Misschien dat er op die iPad nog een update gedownload is misschien, ik weet het niet. Nu ben ik maar wat voorzichtiger. Daarom ook geen foto bij deze blog, deze keer, volgende keer beter. In Luxemburg hebben we in ieder geval weer internet. Deze blog heb ik met Word ingetoetst op de laptop en die kan ik dan via mijn telefoon weer op het internet zetten.

Accu leeg: auto wilde niet starten

Lege accu

Alles klaar, deuren op slot, ramen dicht, cv op 5 graden, internet uitgezet, telefoon doorgeschakeld, Boris in de bench in de auto, benzine getankt, caravan aangekoppeld en dan...

Klik, trrr, trrr, klik

De accu bleek leeg. Enfin, Wegenwacht maar gebeld, per slot van rekening hebben we thuishulp bij de ANWB. Ik wilde ook wel graag een verklaring voor wat er aan de hand was. De accu is nog geen jaar oud...

Wat was er aan de hand?

Lon zat ongeveer tien minuten in de auto met Boris op mij te wachten, de motor draaide nog niet maar ze had wel de radio aan. De auto stond dus op het contact en dan gaat de airco ook wat doen. Weliswaar 24,5 graden verwarmen, maar ontvochtigen doet zo'n ding ook en dat kost heel veel stroom. Later bleek ook de stoelverwarming nog aan te staan. Samen goed voor zo'n 50 ampere. Toen ik de caravan elektrisch aankoppelde (steker er in) trok de koelkast ook nog flink wat stroom. En dat was allemaal te veel. Met de korte Wageningse boodschappenritjes wordt de accu ook al niet optimaal geladen. Je begint dan met een achterstand. Als je eenmaal een uurtje rijdt dan laadt de accu wel weer flink wat bij.

Wegenwacht

Deze kwam snel, zag en ging meteen de accu opladen. Langs zijn neus weg vroeg hij waar die veertjes onder de motorkap vandaan kwamen. Ja, een duif, zei ik. Oeps, een marter dus, zei Peter van de WW. Je denkt toch niet dat een duif op eigen kracht je motorkap in kruipt en dan lekker op zijn rug gaat liggen? Alle bedrading gecontroleerd, maar er was gelukkig niets aangevreten. Ik ga straks wel even met Boris naar Brezan, de autoonderdelengroothandelopdevanUvenweginWageningen om een marterverschrikker te halen. Zo'n ding piept met ultrasoon geluid wat marters niet leuk vinden. Zelf hoor je daar niets van. Het apparaatje wordt rechtstreeks aangesloten op de accu en trekt dan zo'n 120 mA. Geen probleem voor een autoaccu. Kost 24,50 euro, een enkele aangevreten koelslang kost het dubbele. Ik heb het apparaat even doorgemeten en hij trekt zo'n 70 mA. Met mijn gehoorapparaat kan ik een licht gepiep horen. Als ik hem even aansloot op 12 V gingen Boris zijn oren omhoog en als ik de spanning er weer af haalde gingen zijn oren weer omlaag. Ik heb nu een afstandbediening voor Boris zijn oren!

Vanmiddag heb ik de marterverschrikker met een paar tiewraps onder de motorkap vastgezet en het ding rechtstreeks aangesloten op de accu. Het ding bleek gezekerd met een draadzekering.

Dooie duif onder de motorkap

Tja, vanavond nog maar een keer eten bij Toledo!

Morgen gaan we echt op pad

Keutelen

De hele week schieten we niet echt op. Vanaf het moment dat we de laatste papieren binnen kregen hadden we de volgende dag al weg kunnen gaan. Maar dan moet je natuurlijk niet zondag tot twaalf uur schandalig lang uitslapen!

Maar ja, kan morgen ook, toch?

Garnalen

Ja, dan hebben  ze op de markt ongepelde Hollandse garnalen. Dus koopt Lon een pond, gaat pellen en dan gaan we mañana maar weg... 

Mañana

Als we het in Nederland over 'morgen' hebben dan bedoelen we de volgende dag. Maar dan ook echt de volgende dag. Dus als het woensdag is en we hebben het over 'morgen' dan bedoelen we de donderdag. Mañana betekent iets anders. Dat betekent gewoon morgen. En dat geldt ook voor morgen. Sinds mijn pensionering heb ik heel sterk de neiging om mañana te bedoelen als ik het over morgen heb. Lon is daar inmiddels wel aan gewend.

Zonder een echte deadline komt er niet veel uit mijn vingers. Nu hebben we afgesproken donderdag 6 februari echt op stap te gaan. De auto staat nu voor de deur en is al grotendeels ingepakt. Ik heb ruimte overgelaten voor die, kennelijk onvermijdelijke, kratten die ook nog mee moeten. Achterin de auto kunnen nog twee (plastic) kratten en ik heb ook nog ruimte overgehouden voor de koelbox. Dat is een handige insectendicht af te sluiten bak met deksel en handvat. Koelen doet ie niet trouwens. De echte koelbox die zowel op gas als op elektra koelt laten we nu thuis want we hebben een vrij grote koelkast met vriezer in de caravan.

Last minute zaken

Tja, een paar leesbrillen. De Volkskrant van afgelopen zaterdag had ik ook nog niet uit. Een paar extra sandalen. Toch nog maar een extra jas? Dat ene boek toch maar mee? Heb je de kaarten al uitgezocht? Oeps, een schoenendoos vol met landkaarten. Paspoort, ook voor de hond, yep. Nog geldig? Ja. Nu ik dit schrijf weet ik niet hoeveel brandstof ik nog in de tank van de auto heb...

Straks alle aangebroken flessen en levensmiddelen ook maar in een krat meenemen. En alle spullen voor Boris natuurlijk. De bench zit al in de auto en ik heb al met hem geoefend om er vanaf de straat in te springen. De afgelopen maanden hebben we er voor gezorgd dat hij de bench een prettige plek vindt. Dus hem daar nooit voor straf in sturen maar wel af en toe "in de bench!" en hem dan wat lekkers geven. 

Woordenboeken heb ik ook maar meegenomen. Het is wel prettig als je wat woorden op kan zoeken bij het lezen van de plaatselijke krant. Alleen voor Spaans heb ik wat extra leerboeken mee genomen. Ik wil uiteindelijk een zinnig gesprek kunnen voeren in het Spaans. Het Portugees heb ik opgegeven. Dat wil zeggen in het Portugees wil ik een krant kunnen lezen, dat gaat ook wel. Maar met Spaans wil ik kunnen converseren en dat gaat nog steeds niet zo lekker als in het Frans of het Engels. Het idee van dat Spaans is dat ik later (als Boris dood is, maar dat duurt hopelijk nog heel lang) naar Cuba wil en daar een paar maanden met de mensen daar wil praten.

Gisteravond hebben we nog heerlijk buiten de deur gegeten in restaurant Toledo in Wageningen. Lekker onbeperkt tapas eten. Bestellen zo veel en zo vaak je maar wilt. We eten dan zeker niet meer dan anders maar je kunt wel heel veel verschillende gerechten uitproberen. Een aanrader!

Op de voordeur en de garage (daar is ook een brievenbusgleuf) heb ik nu een 'NeeNee'-sticker geplakt. Dit is ook een typisch lastminute dingetje. 

Hobbies

Ik houd er van om met de soldeerbout wat schakelingetjes in elkaar te flatsen en wat te experimenteren. Al snel heb je dan een tafel vol met een soldeerstation, regelbare voeding, frequentiegenerator, multimeter en een oscilloscoop. Dat kan ik allemaal niet meenemen helaas. Maar gelukkig zit er ook een programmeer-aspect aan deze hobby en daar heb je praktisch alleen maar een laptop voor nodig en af en toe internet. Alle elektronica-boeken heb ik in een iPad mee, dan kan ik 's-avonds voor het slapen gaan nog wat lezen. De hobby gaat dus gewoon door. Lon houdt het bij gewone papieren boeken en tijdschriften trouwens. We spelen rummykub en ook met Catan verlies ik vaak.

Lof met ham en kaas

Nou ja, witlof met ham en kaas. Een gerecht waar een oven voor nodig is. En witlof, wat niet altijd overal te koop is. Dat wordt het eten vanavond. Morgenavond waarschijnlijk een blik Chinese Tomaten Soep. Ik schrijf het maar met hoofdletters dan lijkt het nog wat...

Niet te vergeten laders voor telefoon,

iPad, iPod, laptop en penlite-accu's radio

en lader voor de camera en zaklantaarn..

Begin feb via Limburg, Luxemburg, Frankrijk, Spanje naar Portugal

Plan

Begin februari via Limburg, Luxemburg, Frankrijk, Spanje naar Portugal. Uiteindelijk hopen we een dikke maand in Vila Nova de Milfontes te staan met de caravan.

Wie zijn wij:  gepensioneerd mannetje, gepensioneerd vrouwtje en zwerf-hondje uit Portugal. Reizen met auto en caravan.

Voorbereidingen

• nieuwe caravan aangeschaft
  de bank is iets langer waardoor ik nu overdag even kan liggen zonder het bed op te maken
• asverzwaring van 1300 naar 1500 kilo
  Lijkt louter een administratief gebeuren, maar de caravan moest wel herkeurd worden
• Heupoperatie voor Lon, na 5 maanden nog steeds pijn, maar .. we hebben garantie op de operatie!
• Het toilet maar om laten bouwen naar oude-lullen-toilet met beugels en zo.
• Op het laatste moment nog een staaroperatie voor Lon  in beide ogen. Perfect gelukt, ze ziet het weer helemaal zitten!
• Riool thuis verstopt; er groeien kennelijk boomwortels door het riool achter in de tuin; daar gaan we in mei maar mee aan de gang als we weer terug zijn.
• Bij het navullen van de ruitenpisser bleek er een dooie duif onder de motorkap te liggen..
• en backup laptop, afscheid (klein)kinderen, huis soppen en boenen, buitenboel beetje opruimen
• een route uitstippelen met campings die open zijn.. Dat valt best tegen trouwens. We willen liever niet vrij staan voor een nacht, maar als het niet anders kan dan moet het maar.

De caravan hebben we uitgeprobeerd in Drente. We zijn gevlucht voor het vuurwerk, de hond kon daar niet tegen. Boris is kennelijk een mislukte jachthond.

Tja, we moeten nog een klein RVS-afvalemmertje kopen