Hond ontmoet hond
Van de week liep ik naar boven in een haarspeldbocht. Twee schapenhonden kwamen aanblaffen, een derde hond ging zijn baasje halen. Mijn hart sloeg over en klopte in mijn keel. Er zat niets anders op dan Boris los te laten. Heel vals zei ik: "daar komen je vriendjes Boris, ga maar kijken". Ik maakte hem los en liep door. Achter me hoorde ik wat grauwen en snauwen, maar dat duurde nog geen seconde, voor mij een eeuwigheid. Ik kwam de andere wandelaar tegen met hond nummer drie aan de lijn. Hij lachte heel vriendelijk en groette mij op zijn Luxemburgs. De honden gingen prima samen, niets aan de hand! Precies dus, zoals die aardige oude dame vorige week in Limburg zei. Loslaten en ze zoeken het samen maar uit!
Laptop naar de klote?
Nee, niet dat vliegveld in Zwitserland, dat heet echt Klote of Kloten misschien. Vanmiddag ging er een glas cognac over mijn laptop. Vers ingeschonken, zonde dus. Maardasrnableefdejjjjjjjjjjjjjjjjhangenendespatiedeedhetooknietmeer. Oftewel, de j bleef hangen en de spatie deed het niet meer. Drogen voor de kachel hielp niet. Dit is zwaar klote want ik had net drie kleine vertalingen binnengekregen met een deadline maandag. Vertalen op een iPad gaat niet lukken want je hebt echt een los toetsenbord nodig en een tekstverwerker zoals Word.
Morgen vroeg op (vanmorgen heerlijk schandalig uitgeslapen tot 11:00 uur) en naar de computershop 13km verder. Eerst kijken of een los USB-toetsenbord werkt en anders koop ik die geile snelle dure superlaptop die ze in de aanbieding hebben! Maar ik moet toegeven dat ik eigenlijk geen zin heb om weer dagenlang sofware opnieuw te installeren. Alle software ligt trouwens nog thuis. Hopelijk kunnen ze hem misschien wel repareren daar.
Deze blog heb ik op de iPad ingetoets met een enkel vingertje onderaan het scherm op het scherm-toetsenbord. Wat een gedoe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten