De camping les Hirondelles
Ik heb me voorgenomen alle campings onderweg zodanig te beschrijven dat we hem meteen herinneren. Deze camping ligt ca 200 m vanaf de weg. Der ingang bij de weg is aangegeven met "les Hirondelles" uiteraard en een vlaggenmast met vrolijk wapperende vlaggen, ook als het miezert. De ingang van de camping heeft een slagboom. Deze was overdag open maar 's-avonds gesloten. Met een cijfercode kan je er 's-avonds nog in. De kampeerplaatsen zijn grint met rondom gras. Redelijk ruim en 220 V, 10 A en WiFi. Beetje traag, dat wel, maar in ieder geval bruikbaar. Het sanitair is in hetzelfde gebouw als de receptie. Goed warm en dik in orde. Daar is ook een wasmachine met droger. Verder zijn er tientallen chalets en dergelijke op zeer ruime plaatsen tussen bossages. Buiten het hek is een pad langs de weilanden. Het dorp is ca 1 km lopen. Het restaurant/hotel heeft goed eten en kampeerders van les Hirondelles krijgen daar 10 % korting op het eten.
Bijna dood ervaring
In een blog is het altijd weer leuk om de dingen op te schrijven die je geweldig vindt van jezelf. Dat voelt goed, immers? Nou daar was afgelopen zaterdag toch weinig sprake van. Wat was er aan de hand?
Ik was even vergeten dat ik een caravan achter mij had en schoot met 90 km per uur nog net voor een vrachtwagen de snelweg op. Dat gaat prima met een enkele auto want die zit zo op 100 km. De caravan begon te slingeren. Het slingeren werd steeds erger en ik hield hem niet meer. Dan maar fors op de rem. Dat hielp, na tweemaal fors remmen had ik de combinatie auto/caravan weer onder controle. Niks aan de hand dus... Maar het was natuurlijk wel een oerstomme fout. De vrachtwagen heeft het helemaal meegekregen, hij moest waarschijnlijk ook fors op de rem en was behoorlijk pissig toen hij ons later in haalde. Lon was ook niet zo blij trouwens.
Een paar jaar geleden is ons hetzelfde overkomen toen Lon een vrachtwagen wilde inhalen kwam er een snelheidsduivel aan waardoor ze weer snel terug moest sturen. Dat was fataal: het slingeren werd steeds erger en we eindigden zonder caravan dwars op de weg. De caravan lag keurig totaal uit elkaar in de middenberm. OK, geen gewonden, alleen een beetje geschrokken...
Deze maal liep het dan wel goed af, maar de schrik zat er goed in. Uren later voelde ik mijn hart nog in mijn keel kloppen en Lon had het ook niet meer.
Het diner
Het eten in het hotel/restaurant in het dorp was eigenlijk best goed maar we waren te moe en nog steeds wat opgefokt van de situatie. De karbonade van Lon ging onaangeroerd terug. De salade en het toetje was dik in orde trouwens. Mijn vlees was ook prima, een te dunne plak suddervlees superdroog gebakken en overgoten met een rode wijnsaus.
De kok kwam ook nog even verhaal halen, immers zijn creatie ging onaangeroerd terug. Hij had er notabene nog wat gebakken hele tomaten bijgedaan, heerlijk gekruide aardappelpuree en een aubergine schil met inhoud, heel mooi opgemaakt en echt heel lekker.
Gelukkig heb ik hem gerust kunnen stellen: het was prima maar we waren gewoon te moe van de reis. Het bijna-ongeluk ging ik niet uitleggen in het Frans, ik had geen uren de tijd...
Avondeten
Nu, zondag, was er nog een supermarkt open in Neuf Chateau, zo'n 25 km verderop. Onweerstaanbaar voor Lon. Nu ruikt de koelkast al weer Frans als je hem open trekt. Nee, Lon, dat zijn mijn sokken niet, echt niet, het is de stinkkaas. Ze hadden helaas geen Champignons a la Greque maar gelukkig wel ongepelde kleine Hollandse garnaaltjes. Dat wordt smullen vanavond met een echte baguette en alle andere hapjes die Lon heeft meegenomen.
Wandeling met Boris
Ik was van plan een lange wandeling met Boris te maken lans de velden hier. Twee paar sokken aangetrokken en mijn nieuwe (misschien toch te grote) kaplaarzen. Na 100 m had ik mazzel: er werd gejaagd, de eerste knal ging nog maar na de tweede wilde onze mislukte jachthond meteen weer terug naar de caravan. Hij zit nu zielsgelukkig aan een lange lijn om zich heen te kijken.
Plannen
We blijven hier nog een paar dagen. In ieder geval woensdag naar de weekmarkt, want in mijn vorige blog las ik dat ze daar dan wel vier kramen hebben!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten